कूर्मपुराणम्

गन्धादिभिः समभ्यर्च्य वाचयेद् वा स्व्यं वदेत्

यावज्जीवकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ददाति यस्तु विप्राय सर्वं तरति दुष्कृतम्

निर्दिश्य धर्मराजाय विप्रेभ्यो मुच्यते भयात्

तर्पयेदुदपात्रैस्तु ब्रह्महत्यां व्यपोहति

शुक्लाम्वरधरः कृष्णैस्तिलैर्हुत्वा हुताशनम्

जन्मप्रभृति यत्पापं सर्वं तरति वै द्विजः

यत्किचिद् देवदेवेशं दद्याच्चोद्दिश्य शङ्करम्

सप्तजन्मकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

आराधयेद् द्विजमुखे न तस्यास्ति पुनर्भवः

स्नात्वाभ्यर्च्य यथान्यायं पादप्रक्षालनादिभिः

सर्वपापविनिर्मुक्तः प्राप्नोति परमां गतिम्

अमावास्यायां भक्तैस्तु पूजनीयस्त्रिलोचनः

अर्चयेद् बाह्मणमुखे स गच्छेत् परमं पदम्

तस्यामाराधयेद् देवं प्रयत्नेन जनार्दनम्

दीयते विष्णवे वापि तदनन्तफलप्रदम्

ब्राह्मणान् पूजयेद् यत्नात् सतस्यां तोषयेत् ततः

पूज्यन्ते ब्राह्मणालाभे प्रतिमादिष्वपि क्वचित्

द्विजेषु देवता नित्यं पूजनीया विशेषतः

ब्रह्मवर्चसकामस्तु ब्रह्माणं ब्रह्मकामुकः

कर्मणां सिद्धिकामस्तु पूजयेद् वै विनायकम्

मुमुक्षुः सर्वसंसारात् प्रयत्नेनार्चयेद्धरिम्

सोर्ऽचयेद् वै विरूपाक्षं प्रयत्नेनेश्वरेश्वरम्

ते पूजयन्ति भूतेशं केशवं चापि भोगिनः

तिलप्रदः प्रजामिष्टां दीपदश्चक्षुरुत्तमम्

गृहदो ऽग्र्याणि वेश्मानि रूप्यदो रूपमुत्तमम्

अनडुदः श्रियं पुष्टां गोदो व्रध्नस्य विष्टपम्

धान्यदः शाश्वतं सौख्यं ब्रह्मदो ब्रह्मसात्म्यताम्

वेदवित्सु विशिष्टेषु प्रेत्य स्वर्गं समश्नुते