कूर्मपुराणम्

शिलोञ्छे तस्य कथिते द्वे वृत्ती परमर्षिभिः

अयाचितं स्यादमृतं मृतं भेक्षं तु याचितम्

त्र्यहैहिको वापि भवेदश्वस्तनिक एव च

श्रेयान् परः परो ज्ञेयो धर्मतो लोकजित्तमः

द्वाभ्यामेकश्चतुर्थस्तु ब्रह्मसत्रेण जीवति

इष्टीः पार्वायणान्तीयाः केवला निर्वपेत् सदा

अजिह्मामशठां शुद्धां जीवेद् ब्राह्मणजीविकाम्

याचयेद् वा शुचिं दान्तं न तृप्येत स्वयं ततः

देवान् पितृंश्च विधिना शुनां योनिं व्रजत्यसौ

धर्माविरुद्धः कामः स्याद् ब्राह्मणानां तु नेतरः

तस्मादर्थं समासाद्य दद्याद् वै जुहुयाद् यजेत्

ब्रह्मणाभिहितं पूर्वमृषीणां ब्रह्मवादिनाम्

दानमित्यभिनिर्दिष्टं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

तद् वै वित्तमहं मन्ये शेषं कस्यापि रक्षति

चतुर्थं विमलं प्रोक्तं सर्वदानोत्तमोत्तमम्

अनुद्दिश्य फलं तस्माद् ब्राह्मणाय तु नित्यकम्

नैमित्तिकं तदुद्दिष्टं दानं सद्भिरनुष्ठितम्

दानं तत् काम्यमाख्यातमृषिभिर्धर्मचिन्तकैः

चेतसा धर्मयुक्तेन दानं तद् विमलं शिवम्

उत्पत्स्यते हि तत्पात्रं यत् तारयति सर्वतः

अन्यथा दीयते यद्धि न तद् दानं फलप्रदम्

वृत्तस्थाय दरिद्राय प्रदेयं भक्तिपूर्वकम्

स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति

ददाति वेदविदुषे यः स भूयो न जायते

ब्राह्मणाय दरिद्राय सर्वपापैः प्रमुच्यते

अन्नदानं तेन तुल्यं विद्यादानं ततो ऽधिकम्

ददाति विद्यां विधिना ब्रह्मलोके महीयते

सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मणः स्थानमाप्नुयात्

आममेवास्य दातव्यं दत्त्वाप्नोति परां गतिम्