कूर्मपुराणम्

प्राणानेवात्तुमिच्छन्ति नवान्नामिषगृद्धिनः

पितॄंश्चैवाष्टकास्वर्चन् नित्यमन्वष्टकासु च

त्रयाणामिह वर्णानां गृहस्थाश्रमवासिनाम्

यजेत वा न यज्ञेन स याति नरकान् बहून्

कुम्भीपाकं वैतरणीमसिपत्रवनं तथा

अन्त्यजानां कुले विप्राः शूद्रयोनौ च जायते

आधायाग्निं विशुद्धात्मा यजेत परमेश्वरम्

तस्मादाराधयेन्नित्यमग्निहोत्रेण शाश्वतम्

सो ऽसौ मूढो न संभाष्यः किं पुनर्नास्तिको जनः

अधिकं चापि विद्येत स सोमं पातुमर्हति

सोमेनाराधयेद् देवं सोमलोकमहेश्वरम्

समो वा विद्यते तस्मात् सोमेनाभ्यर्चयेत् परम्

धर्मो विमुक्तये साक्षाच्छ्रौतः स्मार्तो द्विधा पुनः

श्रेयस्करतमः श्रौतस्तस्माच्छ्रौतं समाचरेत्

शिष्टाचारस्तृतीयः स्याच्छ्रतिस्मृत्योरलाभतः

ते शिष्टा ब्राह्मणाः प्रोक्ता नित्यमात्मगुणान्विताः

स धर्मः कथितः सद्भिर्नान्येषामिति धारणा

एकस्माद् ब्रह्मविज्ञानं धर्मज्ञानं तथैकतः

धर्मशास्त्रं पुराणं तद् ब्रह्मज्ञाने परा प्रमा

तस्माद् धर्मं पुराणं च श्रद्धातव्यं द्विजातिभिः

द्विजातेः परमो धर्मो वर्तनानि निबोधत

कुसीदकृषिवाणिज्यं प्रकुर्वोतास्वयङ्कृतम्

आपत्कल्पो ह्यं ज्ञेयः पूर्वोक्तो मुख्य इष्यते

कष्टा पापीयसी वृत्तिः कुसीदं तद् विवर्जयेत्

तस्मात् क्षात्रेण वर्तेत वर्तनेनापदि द्विजः

न कथञ्चन कुर्वोत ब्राह्मणः कर्म कर्षणम्

ते तृप्तास्तस्य तं दोषं शमयन्ति न संशयः

त्रिंशद्भागं ब्राह्मणानां कृषिं कुर्वन् न दुष्यति

कृषीवलो न दोषेण युज्यते नात्र संशयः