कूर्मपुराणम्

अनाहिताग्निर्गृह्येण लौकिकेनेतरो जनः

दाहः कार्यो यथान्यायं सपिण्डैः श्रद्धयान्वितैः

दशाहं बान्धवैः सार्धं सर्वे चैवार्द्रवाससः

प्रेताय च गृहद्वारि चतुर्थे भोजयेद् द्विजान्

पूर्वं तु भोजयेद् विप्रानयुग्मान् श्रद्धया शुचीन्

अयुग्मान् भोजयेद् विप्रान् नवश्राद्धं तु तद्विदुः

एकं पवित्रमेकोर्ऽघः पिण्डपात्रं तथैव च

सपिण्डीकरणं प्रोक्तं पूर्णे संवत्सरे पुनः

प्रेतार्थं पितृपात्रेषु पात्रमासेचयेत् ततः

सपिण्डीकरणं श्राद्धं देवपूर्वं विधीयते

यस्तु कुर्यात् पृथक् पिण्डं पितृहा सो ऽभिजायते

दद्याच्चान्नं सोदकुम्भं प्रत्यहं प्रेतधर्मतः

प्रतिसंवत्सरं कार्यं विधिरेष सनातनः

पत्नी कुर्यात् सुताभावे पत्न्य भावे सहोदहः

कृत्वा दानादिकं सर्वं श्रद्धायुक्तः समाहितः

स्त्रीणां तु भर्तृशुश्रूषा धर्मो नान्य इहेष्यते

प्राप्नोति तत् परं स्थानं यदुक्तं वेदवादिभिः

दर्शेन चैव पक्षान्ते पौर्णमासेन चैव हि

पशुना त्वयनस्यान्ते समान्ते सौमिकैर्मखैः

नवान्नमद्यान्मांसं वा दीर्घमायुर्जिजीविषुः

प्राणानेवात्तुमिच्छन्ति नवान्नामिषगृद्धिनः

पितॄंश्चैवाष्टकास्वर्चन् नित्यमन्वष्टकासु च

त्रयाणामिह वर्णानां गृहस्थाश्रमवासिनाम्

यजेत वा न यज्ञेन स याति नरकान् बहून्

कुम्भीपाकं वैतरणीमसिपत्रवनं तथा

अन्त्यजानां कुले विप्राः शूद्रयोनौ च जायते

आधायाग्निं विशुद्धात्मा यजेत परमेश्वरम्

तस्मादाराधयेन्नित्यमग्निहोत्रेण शाश्वतम्

सो ऽसौ मूढो न संभाष्यः किं पुनर्नास्तिको जनः