कूर्मपुराणम्

सद्यः शौचं समुद्दिष्टं सगोत्रे संस्थिते सति

वैश्यः पञ्चदशाहेन शूद्रो मासेन शुद्यति

तेषामशौचे विप्रस्य दशाहाच्छुद्धिरिष्यते

स्वमेव शौचं कुर्यातां विशुद्ध्यर्थमसंशयम्

तद्वर्णविधिदृष्टेन स्वं तु शौचं स्वयोनिषु

वैश्यक्षत्रियविप्राणां शूद्रेष्वाशौचमेव तु

शूद्रक्षत्रियविप्राणां वैश्येष्वाशौचमिष्यते

अशौचं क्षत्रिये प्रोक्तं क्रमेण द्विजपुङ्गवाः

दशरात्रेण शुद्धिः स्यादित्याह कमलोद्भवः

अशित्वा च सहोषित्वा दशरात्रेण शुध्यति

अनदन्नन्नमह्नैव न च तस्मिन् गृहे वसेत्

दशाहेन शवस्पर्शे सपिण्डश्चैव शुध्यति

दशाहेन द्विजः शुध्येद् द्वादशाहेन भूमिपः

षड्रात्रेणाथवा सर्वे त्रिरात्रेणाथवा पुनः

स्नात्वा संप्राश्य तु घृतं शुध्यन्ति ब्राह्मणादयः

अशौचे संस्पृशेत् स्नेहात् तदाशौचेन शुध्यति

स्नात्वा सचैलं स्पृष्ट्वाग्निं घृतं प्राश्य विशुध्यति

शूद्रे दिनत्रयं प्रोक्तं प्राणायामशतं पुनः

त्रिरात्रं स्यात् तथाशौचमेकाहं त्वन्यथा स्मृतम्

अन्यथा चैव सज्योतिर्ब्राह्मणे स्नानमेव तु

स्नानेनैव भवेच्छुद्धिः सचैलेन न संशयः

बान्धवो वापरो वापि स दशाहेन शुध्यति

तदाशौचे निवृत्ते ऽसौ स्नानं कृत्वा विशुध्यति

तावन्त्यहान्यशौचं स्यात् प्रायश्चित्तं ततश्चरेत्

सपिण्डानां तु मरणे मरणादितरेषु च

समानोदकभावस्तु जन्मनाम्नोरवेदने

लेपभाजस्त्रयश्चात्मा सापिण्ड्यं साप्तपौरुषण्

ऊढानां भर्तुसापिण्ड्यं प्राह देवः पितामहः

भिन्नवर्णास्तु सापिण्ड्यं भवेत् तेषां त्रिपूरुषम्