कूर्मपुराणम्

सद्यः शौचं भवेत् तस्य सर्वावस्थासु सर्वदा

सपिण्डानां त्रिरात्रं स्यात् संस्कारे भर्तुरेव हि

ऊनद्विवर्षान्मरणे सद्यः शौचमुदाहृतम्

आप्रदानात् त्रिरात्रं स्याद् दशरात्रमतः परम्

एकोदकानां मरणे सूतके चैतदेव हि

एकरात्रं समुद्दिष्टं गुरौ सब्रह्मचारिणि

गृहे मृतासु दत्तासु कन्यकासु त्र्यहं पितुः

त्रिरात्रं स्यात् तथाचार्ये स्वभार्यास्वन्यगासु च

एकाहं स्यादुपाध्याये स्वग्रामे श्रोत्रिये ऽपि च

एकाहं चास्ववर्ये स्यादेकरात्रं तदिष्यते

सद्यः शौचं समुद्दिष्टं सगोत्रे संस्थिते सति

वैश्यः पञ्चदशाहेन शूद्रो मासेन शुद्यति

तेषामशौचे विप्रस्य दशाहाच्छुद्धिरिष्यते

स्वमेव शौचं कुर्यातां विशुद्ध्यर्थमसंशयम्

तद्वर्णविधिदृष्टेन स्वं तु शौचं स्वयोनिषु

वैश्यक्षत्रियविप्राणां शूद्रेष्वाशौचमेव तु

शूद्रक्षत्रियविप्राणां वैश्येष्वाशौचमिष्यते

अशौचं क्षत्रिये प्रोक्तं क्रमेण द्विजपुङ्गवाः

दशरात्रेण शुद्धिः स्यादित्याह कमलोद्भवः

अशित्वा च सहोषित्वा दशरात्रेण शुध्यति

अनदन्नन्नमह्नैव न च तस्मिन् गृहे वसेत्

दशाहेन शवस्पर्शे सपिण्डश्चैव शुध्यति

दशाहेन द्विजः शुध्येद् द्वादशाहेन भूमिपः

षड्रात्रेणाथवा सर्वे त्रिरात्रेणाथवा पुनः

स्नात्वा संप्राश्य तु घृतं शुध्यन्ति ब्राह्मणादयः

अशौचे संस्पृशेत् स्नेहात् तदाशौचेन शुध्यति

स्नात्वा सचैलं स्पृष्ट्वाग्निं घृतं प्राश्य विशुध्यति

शूद्रे दिनत्रयं प्रोक्तं प्राणायामशतं पुनः

त्रिरात्रं स्यात् तथाशौचमेकाहं त्वन्यथा स्मृतम्