कूर्मपुराणम्

न मांसं प्रतिषेधेत न चान्यस्यान्नमीक्षयेत्

स प्रेत्य पशुतां याति संभवानेकविंशतिम्

इतिहासपुराणानि श्राद्धकल्पांश्च शोभनान्

पृष्ट्वा तृप्ताः स्थ इत्येवं तृप्तानाचामयेत् ततः

स्वधास्त्विति च तं ब्रूयुर्ब्राह्मणास्तदनन्तरम्

यथा ब्रूयुस्तथा कुर्यादनुज्ञातस्तु वै द्विजैः

संपन्नमित्यभ्युदये दैवे रोचत इत्यपि

दक्षिणां दिशमाकाङ् क्षन्याचेतेमान् वरान् पितॄन्

श्रद्धा च नो मा व्यगमद् बहुदेयं च नोस्त्त्विति

मध्यमं तु ततः पिण्डमद्यात् पत्नी सुतार्थिनी

पश्चात् स्वयं च पत्नीभिः शेषमन्नं समाचरेत्

ब्रह्मचारी भवेतां तु दम्पती रजनीं तु ताम्

महारौरवमासाद्य कीटयोनिं व्रजेत् पुनः

स्वाध्यायं च तथाध्वानं कर्ता भोक्ता च वर्जयेत्

महापातिकिभिस्तुल्या यान्ति ते नरकान् बहून्

आमेन वर्तयेन्नित्यमुदासीनो ऽथ तत्त्ववित्

तेनाग्नौ करणं कुर्यात् पिण्डांस्तेनैव निर्वपेत्

व्यपेतकल्पषो नित्यं योगिनां वर्तते पदम्

आराधितो भवेदीशस्तेन सम्यक् सनातनः

तिलोदकैस्तर्पयेद् वा पितॄन् स्नात्वा समाहितः

येषां वापि पिता दद्यात् तेषां चैके प्रचक्षते

यो यस्य म्रियते तस्मै देयं नान्यस्य तेन तु

न जीवन्तमतिक्रम्य ददाति श्रूयते श्रुतिः

ऋक्यादर्धं समादद्यान्नियोगोत्पादितो यदि

प्रदद्याद् बीजिने पिण्डं क्षेत्रिणे तु ततो ऽन्यथा

कीर्तयेदथ चैकस्मिन् बीजिनं क्षेत्रिणं ततः

अशौचे स्वे परिक्षीणे काम्यं वै कामतः पुनः

देववत्सर्वमेव स्याद् यवैः कार्या तिलक्रिया

नान्दीमुखास्तु पितरः प्रीयन्तामिति वाचयेत्