कूर्मपुराणम्

अग्नये कव्यवाहनाय स्वधेति जुहुयात् ततः

महादेवान्तिके वाथ गोष्ठे वा सुसमाहितः

गोमयेनोपतिप्योर्वों स्थानं कृत्वा तु सैकतम्

त्रिरुल्लिखेत् तस्य मध्यं दर्भेणैकेन चैव हि

त्रीन् पिण्डान् निर्वपेत् तत्र हविः शेषात्समाहितः

तदन्नं तु नमस्कुर्यात् पितॄनेव च मन्त्रवित्

अवजिघ्रेच्च तान् पिण्डान् यथान्युप्तान् समाहितः

मांसान्यपूपान् विविधान् दद्यात् कृसरपायसम्

अन्नं चैव यथाकामं विविधं भक्ष्यपेयकम्

धान्यांस्तिलांश्च विविधान् शर्करा विविधास्तथा

अन्यत्र फलमूलेभ्यः पानकेभ्यस्तथैव च

न पादेन स्पृशेदन्नं न चैतदवधूनयेत्

यातुधाना विलुम्पन्ति जल्पता चोपपादितम्

तद्रूपाः पितरस्तत्र समायान्ति बुभुक्षवः

न चायसेन पात्रेण न चैवाश्रद्धया पुनः

दत्तमक्षयतां याति खड्गेन च विशेषतः

स याति नरकं घोरं भोक्ता चैव पुरोधसः

याचिता दापिता दाता नरकान् यान्ति दारुणान्

तावद्धि पितरो ऽश्नन्ति यावन्नोक्ता हविर्गुणाः

बहूनां पश्यतां सो ऽज्ञः पङ्क्त्या हरति किल्बिषम्

न मांसं प्रतिषेधेत न चान्यस्यान्नमीक्षयेत्

स प्रेत्य पशुतां याति संभवानेकविंशतिम्

इतिहासपुराणानि श्राद्धकल्पांश्च शोभनान्

पृष्ट्वा तृप्ताः स्थ इत्येवं तृप्तानाचामयेत् ततः

स्वधास्त्विति च तं ब्रूयुर्ब्राह्मणास्तदनन्तरम्

यथा ब्रूयुस्तथा कुर्यादनुज्ञातस्तु वै द्विजैः

संपन्नमित्यभ्युदये दैवे रोचत इत्यपि

दक्षिणां दिशमाकाङ् क्षन्याचेतेमान् वरान् पितॄन्

श्रद्धा च नो मा व्यगमद् बहुदेयं च नोस्त्त्विति