कूर्मपुराणम्

ततो ऽस्य जज्ञिरे पुत्रा मनुष्या रजसावृताः

ज्योत्स्त्रा सा चाभवद्विप्राः प्राक्सन्ध्या याबिधीयते

मूर्ति तमोरजः प्रायां पुनरेवाभ्ययूयुजत्

पुत्रास्तमोरजः प्राया बलिनस्ते निशाचराः

रजस्तमोभ्यामाविष्टांस्ततो ऽन्यानसृजत् प्रभुः

मुखतो ऽजान् ससर्जान्यान् उदराद्गाश्चनिर्ममे

औपध्यः फलमूलिन्यो रोमभ्यस्तस्य जज्ञिरे

अग्निष्टोमं च यज्ञानां निर्ममे प्रथमान्मुखात्

बृहत्साम तथोक्थं च दक्षिणादसृजन्मुखात्

वैरूपमतिरात्रं च पश्चिमादसृजन्मुखात्

अनुष्टुभं सवैराजमुत्तरादसृजन्मुखात्

ब्रह्मणो हि प्रजासर्गं सृजतस्तु प्रजापतेः

ततो ऽसृजच्च भूतानि स्थावराणि चराणि च

अव्ययं च व्ययं चैव द्वयं स्थावरजङ्गमम्

तान्येव ते प्रपद्यन्ते सृज्यमानाः पुनः पुनः

तद्भाविताः प्रपद्यन्ते तस्मात् तत् तस्य रोचते

विनियोगं च भूतानां धातैव विदधात् स्वयम्

वेदशब्देभ्य एवादौ निर्ममे स महेश्वरः

शर्वर्यन्ते प्रसूतानां तान्येवैभ्यो ददात्यजः

दृश्यन्ते तानि तान्येव तथा भावा युगादिषु

यदा चास्य प्रजाः सृष्टा न व्यवर्धन्त धीमतः

ततः स विदधे बुद्धिमर्थनिश्चयगामिनीम्

रजः सत्त्वं च संवृत्य वर्तमानां स्वधर्मतः

तत् तमः प्रतिनुन्नं वै मिथुनं समजायत

स्वां तनुं स ततो ब्रह्मा तामपोहत भास्वराम्

अर्धेन नारी पुरुषो विराजमसृजत् प्रभुः

सा दिवं पृथिवीं चैव महम्ना व्याप्य संस्थिता

यो ऽभवत् पुरुषात् पुत्रो विराडव्यक्तजन्मनः

सा देवी शतरूपाख्या तपः कृत्वा सुदुश्चरम्