कूर्मपुराणम्

तिस्त्रश्चान्वष्टकाः पुण्या माघी पञ्चदशी तथा

शस्यापाकश्राद्धकाला नित्याः प्रोक्ता दिने दिने

बान्धवानां च मरणे नारकी स्यादतो ऽन्यथा

अयने विषुवे चैव व्यतीपाते ऽप्यनन्तकम्

नक्षत्रेषु च सर्वेषु कार्यं काम्यं विशेषतः

अपत्यमथ रोहिण्यां सौम्ये तु ब्रह्मवर्चसम्

पुनर्वसौ तथा भूमिं श्रियं पुष्ये तथैव च

अर्यम्णे तु धनं विन्द्यात् फाल्गुन्यां पापनाशनम्

वाणिज्यसिद्धिं स्वातौ तु विशाखासु सुवर्णकम्

मूले कृषिं लभेद् यानसिद्धिमाप्ये समुद्रतः

श्रविष्ठायां तथा कामान् वारुणे च परं बलम्

याम्ये ऽथ जीवनं तत् स्याद्यदि श्राद्धं प्रयच्छति

कौजे सर्वत्र विजयं सर्वान् कामान् बुधस्य तु

शमैश्वरे लभेदायुः प्रतिपत्सु सुतान् शुभान्

पशून्क्षुद्रांश्चतुर्थ्यां तु पञ्चम्यांशोभनान् सुतान्

अष्टम्यामपि वाणिज्यं लभते श्राद्धदः सदा

एकादश्यां तथा रूप्यं ब्रह्मवर्चस्विनः सुतान्

पञ्चदश्यां सर्वकामानाप्नोति श्राद्धदः सदा

शस्त्रेण तु हतानां वै तत्र श्राद्धं प्रकल्पयेत्

तस्माद् भोगापवर्गार्थं श्राद्धं कुर्युर्द्विजातयः

पुत्रजन्मादिषु श्राद्धं पार्वणं पर्वणि स्मृतम्

एकोद्दिष्टादि विज्ञेयं वृद्धिश्राद्धं तु पार्वणम्

यात्रायां षष्ठमाख्यातं तत्प्रयत्नेन पालयेत्

दैविकं चाष्टमं श्राद्धं यत्कृत्वा मुच्यते भयात्

देशानां च विशेषेण भवेत् पुण्यमनन्तकम्

गायन्ति पितरो गाथां कीर्तयन्ति मनीषिणः

तेषां तु समवेतानां यद्येको ऽपि गायां व्रजेत्

तारिताः पितरस्तेन स याति परमां गतिम्

वाराणस्यां विशेषेण यत्र देवः स्वयं हरः