आसीनस्तु जपेद् देवीं गायत्रीं पश्चिमां प्रति
स शूद्रेण समो लोके सर्वधर्मविवर्जितः
सभृत्यबान्धवजनः स्वपेच्छुष्कपदो निशि
न चाकाशे न नग्नो वा नाशुचिर्नासने क्वचित्
नानुवंशं न पालाशे शयने वा कदाचन
ब्राह्मणानां कृत्यजातमपवर्गफलप्रदम्
स याति नरकान् घोरान् काकयोनौ च जायते
तस्मात् कर्माणि कुर्वोत तुष्टये परमेष्ठिनः
पिण्डान्वाहार्यकं भक्त्या भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्
अपराह्ने द्विजातीनां प्रशस्तेनामिषेण च
चतुर्दशीं वर्जयित्वा प्रशस्ता ह्युत्तरोत्तराः
तिस्त्रश्चान्वष्टकाः पुण्या माघी पञ्चदशी तथा
शस्यापाकश्राद्धकाला नित्याः प्रोक्ता दिने दिने
बान्धवानां च मरणे नारकी स्यादतो ऽन्यथा
अयने विषुवे चैव व्यतीपाते ऽप्यनन्तकम्
नक्षत्रेषु च सर्वेषु कार्यं काम्यं विशेषतः
अपत्यमथ रोहिण्यां सौम्ये तु ब्रह्मवर्चसम्
पुनर्वसौ तथा भूमिं श्रियं पुष्ये तथैव च
अर्यम्णे तु धनं विन्द्यात् फाल्गुन्यां पापनाशनम्
वाणिज्यसिद्धिं स्वातौ तु विशाखासु सुवर्णकम्
मूले कृषिं लभेद् यानसिद्धिमाप्ये समुद्रतः
श्रविष्ठायां तथा कामान् वारुणे च परं बलम्
याम्ये ऽथ जीवनं तत् स्याद्यदि श्राद्धं प्रयच्छति
कौजे सर्वत्र विजयं सर्वान् कामान् बुधस्य तु
शमैश्वरे लभेदायुः प्रतिपत्सु सुतान् शुभान्
पशून्क्षुद्रांश्चतुर्थ्यां तु पञ्चम्यांशोभनान् सुतान्
अष्टम्यामपि वाणिज्यं लभते श्राद्धदः सदा
एकादश्यां तथा रूप्यं ब्रह्मवर्चस्विनः सुतान्
पञ्चदश्यां सर्वकामानाप्नोति श्राद्धदः सदा
शस्त्रेण तु हतानां वै तत्र श्राद्धं प्रकल्पयेत्