कूर्मपुराणम्

अमुक्तयोरस्तङ्गतयोरद्याद् दृष्ट्वा परे ऽहनि

न यज्ञशिष्टादन्द् वा न क्रुद्धो नान्यमानसः

वृत्यर्थं यस्य चाधीतं निष्फलं तस्य जीवितम्

सोपानत्कश्च यद् भुङ्क्ते सर्वं विद्यात् तदासुरम्

न च भिन्नासनगतो न शयानः स्थितो ऽपि वा

नोच्छिष्टो घृतमादद्यान्न मूर्धानं स्पृशेदपि

नान्धकारे न चाकाशे न च देवालयादिषु

न पादुकानिर्गतो ऽथ न हसन् विलपन्नपि

इतिहासपुराणाभ्यां वेदार्थानुपबृंहयेत्

आसीनस्तु जपेद् देवीं गायत्रीं पश्चिमां प्रति

स शूद्रेण समो लोके सर्वधर्मविवर्जितः

सभृत्यबान्धवजनः स्वपेच्छुष्कपदो निशि

न चाकाशे न नग्नो वा नाशुचिर्नासने क्वचित्

नानुवंशं न पालाशे शयने वा कदाचन

ब्राह्मणानां कृत्यजातमपवर्गफलप्रदम्

स याति नरकान् घोरान् काकयोनौ च जायते

तस्मात् कर्माणि कुर्वोत तुष्टये परमेष्ठिनः

पिण्डान्वाहार्यकं भक्त्या भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

अपराह्ने द्विजातीनां प्रशस्तेनामिषेण च

चतुर्दशीं वर्जयित्वा प्रशस्ता ह्युत्तरोत्तराः

तिस्त्रश्चान्वष्टकाः पुण्या माघी पञ्चदशी तथा

शस्यापाकश्राद्धकाला नित्याः प्रोक्ता दिने दिने

बान्धवानां च मरणे नारकी स्यादतो ऽन्यथा

अयने विषुवे चैव व्यतीपाते ऽप्यनन्तकम्

नक्षत्रेषु च सर्वेषु कार्यं काम्यं विशेषतः

अपत्यमथ रोहिण्यां सौम्ये तु ब्रह्मवर्चसम्

पुनर्वसौ तथा भूमिं श्रियं पुष्ये तथैव च

अर्यम्णे तु धनं विन्द्यात् फाल्गुन्यां पापनाशनम्

वाणिज्यसिद्धिं स्वातौ तु विशाखासु सुवर्णकम्