कूर्मपुराणम्

देवर्षोस्तर्पयेद् धीमानुदकाञ्जलिभिः पितन्

प्राचीनावीती पित्र्ये तु स्वेन तीर्थेन भावतः

स्वैर्मन्त्रैरर्चयेद् देवान् पुष्पैः पत्रैरथाम्बुभिः

अन्यांश्चाभिमतान् देवान् भक्त्या चाक्रोधनो ऽत्वरः

आपो वा देवताः सर्वास्तेन सम्यक् समर्चिताः

नमस्कारेण पुष्पाणि विन्यसेद् वै पृथक् पृथक्

तस्मादनादिमध्यान्तं नित्यमाराधयेद्धरिम्

नैताभ्यां सदृशो मन्त्रो वेदेषूक्तश्चतुर्ष्वपि

तदात्मा तन्मनाः शान्तस्तद्विष्णोरिति मन्त्रतः

आराधयेन्महादेवं भावपूतो महेश्वरम्

ईशानेनाथ वा रुद्रैस्त्र्यम्बकेन समाहितः

उक्त्वा नमः शिवायेति मन्त्रेणानेन योजयेत्

निवेदयीत स्वात्मानं यो ब्रह्माणमितीश्वरम्

ध्यायीत देवमीशानं व्योममध्यगतं शिवम्

कुर्यात् पञ्च महायज्ञान् गृहं गत्वा समाहितः

मानुष्यं ब्रह्मयज्ञं च पञ्च यज्ञान् प्रचक्षते

कृत्वा मनुष्ययज्ञं वै ततः स्वाध्यायमाचरेत्

कुशपुञ्जे समासीनः कुशपाणिः समाहितः

वैश्वदेवं ततः कुर्याद् देवयज्ञः स वै स्मृतः

शालाग्नौ तत्र देवान्नं विधिरेष सनातनः

भूतयज्ञः स वै ज्ञेयो भूतिदः सर्वदेहिनाम्

दद्याद् भूमौ बलिं त्वन्नं पक्षिभ्यो ऽथ द्विजोत्तमः

भूतयज्ञस्त्वयं नित्यं सायं प्रातर्विधीयते

नित्यश्राद्धं तदुद्दिष्टं पितृयज्ञो गतिप्रदः

वेदतत्त्वार्थविदुषे द्विजायैवोपपादयेत्

मनोवाक्कर्मभिः शान्तमागतं स्वगृह ततः

दद्यादतिथये नित्यं बुध्येत परमेश्वरम्

पुष्कलं हन्तकारं तु तच्चतुर्गुणमुच्यते

अभ्यागतान् यथाशक्ति पूजयेदतिथिं यथा