कूर्मपुराणम्

प्राङ्मुखः सततं विप्रः संध्योपासनमाचरेत्

यदन्यत् कुरुते किञ्चिन्न तस्य फलमाप्नुयात्

उपास्य विधिवत् संध्यां प्राप्ताः पूर्वं परां गतिम्

विहाय संध्याप्रणतिं स याति नरकायुतम्

उपासितो भवेत् तेन देवो योगतनुः परः

सावित्ररिं वै जपेद् विद्वान् प्राङ्मुखः प्रयतः स्थितः

मन्त्रैस्तु विविधैः सौरेरृग्यजुः सामसंभवैः

कुर्वोत प्रणतिं भूमौ मूर्ध्ना तेनैव मन्त्रतः

नमस्ते घृणिने तुभ्यं सूर्याय ब्रह्मरूपिणे

पुरुषः सन्महो ऽतस्त्वां प्रणमामि कपर्दिनम्

नमो रुद्राय सूर्याय त्वामहं शरणं गतः

नमो नमस्ते रुद्राय त्वामहं शरणं गतः

अम्बिकापतये तुभ्यमुमायाः पतये नमः

विलोहिताय भर्गाय सहस्राक्षाय ते नमः

नमस्ते वज्रहस्ताय त्र्यम्बकाय नमो ऽस्तु ते

हिरण्मयं गृहे गुप्तमात्मानं सर्वदेहिनाम्

विश्वं पशुपतिं भीमं नरनारीशरीरिणम्

उग्राय सर्वभक्ताय त्वां प्रपद्ये सदैव हि

प्रातः काले ऽथ मध्याह्ने नमस्कुर्याद् दिवाकरम्

प्रदेयं सूर्यहृदयं ब्रह्मणा तु प्रदर्शितम्

ब्राह्मणानां हितं पुण्यमृषिसङ्घैर्निषेवितम्

प्रज्वाल्य विह्निं विधिवज्जुहुयाज्जातवेदसम्

प्राप्यानुज्ञां विशेषेण जुहुयुर्वा यताविधि

अनन्यमानसो वह्निं जुहुयात् संयतेन्द्रियः

राक्षसं तद्भवेत् सर्वं नामुत्रेह फलप्रदम्

दद्यात् पुष्पादिकं तेषां वृद्धांश्चैवाभिवादयेत्

वेदाभ्यासं ततः कुर्यात् प्रयत्नाच्छक्तितो द्विजः

वैदिकांश्चैव निगमान् वेदाङ्गानि वेशिषतः

साधयेद् विविधानर्थान् कुटुम्बार्थे ततो द्विजः