उदुम्बरमलाबुं च जग्ध्वा पतति वै द्विजः
अनुपाकृतमांसं च देवान्नानि हवींषि च
नीपं कपित्थं प्लक्षं च प्रयत्नेन विवर्जयेत्
रात्रौ च तिलसंबद्धं प्रयत्नेन दधि त्यजेत्
क्रियादुष्टं भावदुष्टमसत्संसर्गि वर्जयेत्
श्वाघ्रातं च पुनः सिद्धं चण्डालावेक्षितं तथा
अनर्चितं पुर्युं षितं पर्यायान्नं च नित्यशः
मनुष्यैरप्यवघ्रातं कुष्ठिना स्पृष्टमेव च
मलबद्वाससा वापि परवासो ऽथ वर्जयेत्
आविकं सन्धिनीक्षीरमपेयं मनुरब्रवीत्
कुररं च चकोरं च जालपादं च कोकिलम्
कपोतं टिट्टिभं चैव ग्रामकुक्कुटमेव च
शृगालं मर्कटं चैव गर्दभं च न भक्षयेत्
जलेचरान् स्थलचरान् प्राणिनश्चेति धारणा
भक्ष्याः पञ्चनखा नित्यं मनुराह प्रिजापतिः
निवेद्य देवताभ्यस्तु ब्राह्मणेभ्यस्तु नान्यथा
वाध्रीणसं बकं भक्ष्यं मीनहंसपराजिताः
मत्स्याश्चैते समुद्दिष्टा भक्षणाय द्विजोत्तमाः
यथाविधि नियुक्तं च प्राणानामपि चात्यये
औषधार्थमशक्तौ वा नियोगाद् यज्ञकारणात्
यावन्ति पशुरोमाणि तावतो नरकान् व्रजेत्
द्विजातीनामनालोक्यं नित्यं मद्यमिति स्थितिः
पीत्वा पतति कर्मभ्यस्त्वसंभाष्यो भवेद् द्विजः
नाधिकारी भवेत् तावद् यावद् तन्न जहात्यधः
अपेयानि च विप्रो वै तथा चेद् याति रौरवम्
तदाचक्ष्वाखिलं कर्म येन मुच्येत बन्धनात्
अहन्यहनि कर्तव्यं ब्राह्मणानां क्रमाद् विधिम्
कायक्लेशं तदुद्भूतं ध्यायीत मनसेश्वरम्
स्नायान्नदीषु सुद्धासु शौचं कृत्वा यथाविधि
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन प्रातः स्नानं समाचरेत्