कूर्मपुराणम्

कारुकान्नं विशेषेण शस्त्रविक्रयिणस्तथा

विद्धप्रजननस्यान्नं परिवित्त्यन्नमेव च

गुरोरपि न भोक्तव्यमन्नं संस्कारवर्जितम्

यो यस्यान्नं समश्नाति स तस्याश्नानि किल्बिषम्

एते शूद्रेषु भोज्यान्ना यश्चात्मानं निवेदयेत्

एते शूद्रेषु भोज्यान्ना दत्त्वा स्वल्पं पणं बुधैः

पिण्याकं चैव तैलं च शूद्राद् ग्राह्यं द्विजातिभिः

पलाण्डुं लशुनं शुक्तं निर्यासं चैव वर्जयेत्

विलयं सुमुखं चैव कवकानि च वर्जयेत्

उदुम्बरमलाबुं च जग्ध्वा पतति वै द्विजः

अनुपाकृतमांसं च देवान्नानि हवींषि च

नीपं कपित्थं प्लक्षं च प्रयत्नेन विवर्जयेत्

रात्रौ च तिलसंबद्धं प्रयत्नेन दधि त्यजेत्

क्रियादुष्टं भावदुष्टमसत्संसर्गि वर्जयेत्

श्वाघ्रातं च पुनः सिद्धं चण्डालावेक्षितं तथा

अनर्चितं पुर्युं षितं पर्यायान्नं च नित्यशः

मनुष्यैरप्यवघ्रातं कुष्ठिना स्पृष्टमेव च

मलबद्वाससा वापि परवासो ऽथ वर्जयेत्

आविकं सन्धिनीक्षीरमपेयं मनुरब्रवीत्

कुररं च चकोरं च जालपादं च कोकिलम्

कपोतं टिट्टिभं चैव ग्रामकुक्कुटमेव च

शृगालं मर्कटं चैव गर्दभं च न भक्षयेत्

जलेचरान् स्थलचरान् प्राणिनश्चेति धारणा

भक्ष्याः पञ्चनखा नित्यं मनुराह प्रिजापतिः

निवेद्य देवताभ्यस्तु ब्राह्मणेभ्यस्तु नान्यथा

वाध्रीणसं बकं भक्ष्यं मीनहंसपराजिताः

मत्स्याश्चैते समुद्दिष्टा भक्षणाय द्विजोत्तमाः

यथाविधि नियुक्तं च प्राणानामपि चात्यये

औषधार्थमशक्तौ वा नियोगाद् यज्ञकारणात्