कूर्मपुराणम्

जीवन्नेव भवेच्छूद्रो मृतः श्वा चाभिजायते

यस्यान्नेनोदरस्थेन मृतस्तद्योनिमाप्नुयात्

गणान्नं गणिकान्नं च षण्ढान्नं चैव वर्जयेत्

गान्धर्वलोहकारान्नं सूतकान्नं च वर्जयेत्

पौनर्भवच्छत्रिकयोरभिशस्तस्य चैव हि

चिकित्सकस्य चैवान्नं पुंश्चल्या दण्डिकस्य च

सोमविक्रयिणश्चान्नं श्वपाकस्य विशेषतः

उत्सृष्टस्य कदर्यस्य तथैवोच्छिष्टभोजिनः

भीतस्य रुदितस्यान्नमवक्रुष्टं परिक्षुतम्

वृथापाकस्य चैवान्नं शावान्नं श्वशुरस्य च

कारुकान्नं विशेषेण शस्त्रविक्रयिणस्तथा

विद्धप्रजननस्यान्नं परिवित्त्यन्नमेव च

गुरोरपि न भोक्तव्यमन्नं संस्कारवर्जितम्

यो यस्यान्नं समश्नाति स तस्याश्नानि किल्बिषम्

एते शूद्रेषु भोज्यान्ना यश्चात्मानं निवेदयेत्

एते शूद्रेषु भोज्यान्ना दत्त्वा स्वल्पं पणं बुधैः

पिण्याकं चैव तैलं च शूद्राद् ग्राह्यं द्विजातिभिः

पलाण्डुं लशुनं शुक्तं निर्यासं चैव वर्जयेत्

विलयं सुमुखं चैव कवकानि च वर्जयेत्

उदुम्बरमलाबुं च जग्ध्वा पतति वै द्विजः

अनुपाकृतमांसं च देवान्नानि हवींषि च

नीपं कपित्थं प्लक्षं च प्रयत्नेन विवर्जयेत्

रात्रौ च तिलसंबद्धं प्रयत्नेन दधि त्यजेत्

क्रियादुष्टं भावदुष्टमसत्संसर्गि वर्जयेत्

श्वाघ्रातं च पुनः सिद्धं चण्डालावेक्षितं तथा

अनर्चितं पुर्युं षितं पर्यायान्नं च नित्यशः

मनुष्यैरप्यवघ्रातं कुष्ठिना स्पृष्टमेव च

मलबद्वाससा वापि परवासो ऽथ वर्जयेत्

आविकं सन्धिनीक्षीरमपेयं मनुरब्रवीत्