कूर्मपुराणम्

आत्मनः प्रतिकूलानि परेषां न समाचरेत्

नोदक्यामभिभाषेत नाशुचिं वा द्विजोत्तमः

वेदनिन्दां देवनिन्दां प्रयत्नेन विवर्जयेत्

न तस्य निष्कृतिर्दृष्टा शास्त्रेष्विह मुनीश्वराः

कल्पकोटिशतं साग्रं रौरवे पच्यते नरः

कर्णौ पिधाय गन्तव्यं न चैतानवलोकयेत्

विवादं स्वजनैः सार्धं न कुर्याद् वै कदाचन

सतेनतुल्यदोषः स्यान्मिथ्या द्विर्देषवान् भवेत्

तानिपुत्रान् पशून्घ्निन्ति तेषां मिथ्याभिशंसिनाम्

दृष्टं विशोधनं वृद्धैर्नास्ति मिथ्याभिशंसने

तिरोहितं वाससा वा नादर्शान्तरगामिनम्

नाशुचिः सूर्यसोमादीन् ग्रहानालोकयेद् बुधः

नाभिभाषेत च परमुच्छिष्टो वावगुण्ठितः

नामुक्तबन्धनाङ्गां वा नोन्मत्तं मत्तमेव वा

क्षुवन्तीं जृम्भमाणां वा नासनस्थां यथासुखम्

न लङ्घयेच्च मूत्रं वा नाधितिष्ठेत् कदाचन

नोच्छिष्टं वा मधु घृतं न च कृष्णाजिनं हविः

न च क्रोधवशं गच्छेद् द्वेषं रागं च वर्जयेत्

ईर्ष्यां मदं तथा शोकं मोहं च परिवर्जयेत्

न हीनानुपसेवेत न च तीक्ष्णमतीन् क्वचित्

न विशिष्टानसत्कुर्यात् नात्मानं वा शपेद् बुधः

न नदीषु नदीं ब्रूयात् पर्वतेषु च पर्वतान्

नावगाहेदपो नग्नो वह्निं नातिव्रजेत् पदा

रोमाणि च रहस्यानि नाशिष्टेन सह व्रजेत्

न शिश्नोदरचापल्यं न च श्रवणयोः क्वचित्

नाभिहन्याज्जलं पद्भ्यां पाणिना वा कदाचन

न म्लेच्छभाषां शिक्षेत नाकर्षेच्च पदासनम्

कुर्याद् विमर्दनं धीमान् नाकस्मादेव निष्फलम्

न नृत्येदथवा गायेन्न वादित्राणि वादयेत्