सद्यः पतन्ति पापेषु कर्मणस्तस्य तत् फलम्
पञ्चरात्रान् पाशुपतान् वाङ्मात्रेणापि नार्चयेत्
द्विजनिन्दारतांश्चैव मनसापि न चिन्तयेत्
कुर्वाणः पतते जन्तुस्तस्माद् यत्नेन वर्जयेत्
ज्ञानापवादो नास्तिक्यं तस्मात् कोटिगुणाधिकम्
कुलान्यकुलतां यान्ति यानि हीनानि धर्मतः
कुलान्यकुलतां यान्ति ब्राह्मणातिक्रमेण च
अश्रौतधर्माचरणात् क्षिप्रं नश्यति वै कुलम्
विहिताचारहीनेषु क्षिप्रं नश्यति वै कुलम्
न शूद्रराज्ये निवसेन्न पाषण्डजनैर्वृते
मुक्त्वा समुद्रयोर्देशं नान्यत्र निवसेद् द्विजः
पुण्याश्च विश्रुता नद्यस्तत्र वा निवसेद् द्विजः
नान्यत्र निवसेत् पुण्यं नान्त्यजग्रामसन्निधौ
न मूर्खैर्नावलिप्तैश्च नान्त्यैर्नान्त्यावसायिभिः
याजनाध्यापने योनिस्तथैव सहभोजनम्
एकादश समुद्दिष्टा दोषाः साङ्कर्यसंज्ञिताः
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन साङ्कर्यं परिवर्जयेत्
भस्मना कृतमर्यादा न तेषां संकरो भवेत्
द्वारेण स्तम्भमार्गेण षड्भिः पङ्क्तिर्विभिद्यते
न संवदेत् सूतके च न कञ्चिन्मर्मणि स्पृशेत्
परस्मै कथयेद् विद्वान् शशिनं वा कदाचन
आत्मनः प्रतिकूलानि परेषां न समाचरेत्
नोदक्यामभिभाषेत नाशुचिं वा द्विजोत्तमः
वेदनिन्दां देवनिन्दां प्रयत्नेन विवर्जयेत्
न तस्य निष्कृतिर्दृष्टा शास्त्रेष्विह मुनीश्वराः
कल्पकोटिशतं साग्रं रौरवे पच्यते नरः
कर्णौ पिधाय गन्तव्यं न चैतानवलोकयेत्
विवादं स्वजनैः सार्धं न कुर्याद् वै कदाचन
सतेनतुल्यदोषः स्यान्मिथ्या द्विर्देषवान् भवेत्
तानिपुत्रान् पशून्घ्निन्ति तेषां मिथ्याभिशंसिनाम्