कूर्मपुराणम्

ब्रह्मस्वं वा नापहरेदापद्यपि कदाचन

देवस्वं चापि यत्नेन सदा परिहरेत् ततः

अदत्तादानमस्तेयं मनुः प्राह प्रजापतिः

नैकस्मादेव नियतमननुज्ञाय केवलम्

धर्मार्थं केवलं विप्रा ह्यन्यथा पतितो भवेत्

क्षुधार्तैर्नान्यथा विप्रा धर्मविद्भिरिति स्थितिः

व्रतेन पापं प्रच्छाद्य कुर्वन् स्त्रीशूद्रदम्भनम्

छद्मनाचरितं यच्च व्रतं रक्षांसि गच्छति

स लिङ्गिनां हरेदेनस्तिर्यग्योनौ च जायते

सद्यः पतन्ति पापेषु कर्मणस्तस्य तत् फलम्

पञ्चरात्रान् पाशुपतान् वाङ्मात्रेणापि नार्चयेत्

द्विजनिन्दारतांश्चैव मनसापि न चिन्तयेत्

कुर्वाणः पतते जन्तुस्तस्माद् यत्नेन वर्जयेत्

ज्ञानापवादो नास्तिक्यं तस्मात् कोटिगुणाधिकम्

कुलान्यकुलतां यान्ति यानि हीनानि धर्मतः

कुलान्यकुलतां यान्ति ब्राह्मणातिक्रमेण च

अश्रौतधर्माचरणात् क्षिप्रं नश्यति वै कुलम्

विहिताचारहीनेषु क्षिप्रं नश्यति वै कुलम्

न शूद्रराज्ये निवसेन्न पाषण्डजनैर्वृते

मुक्त्वा समुद्रयोर्देशं नान्यत्र निवसेद् द्विजः

पुण्याश्च विश्रुता नद्यस्तत्र वा निवसेद् द्विजः

नान्यत्र निवसेत् पुण्यं नान्त्यजग्रामसन्निधौ

न मूर्खैर्नावलिप्तैश्च नान्त्यैर्नान्त्यावसायिभिः

याजनाध्यापने योनिस्तथैव सहभोजनम्

एकादश समुद्दिष्टा दोषाः साङ्कर्यसंज्ञिताः

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन साङ्कर्यं परिवर्जयेत्

भस्मना कृतमर्यादा न तेषां संकरो भवेत्

द्वारेण स्तम्भमार्गेण षड्भिः पङ्क्तिर्विभिद्यते

न संवदेत् सूतके च न कञ्चिन्मर्मणि स्पृशेत्