कूर्मपुराणम्

अध्यात्मनिरतं ज्ञानमेतद् ब्राह्मणलक्षणम्

यथाशक्तिं चरन् कर्म निन्दितानि विवर्जयेत्

गृहस्थो मुच्यते बन्धात् नात्र कार्या विचारणा

अन्यमन्युसमुत्थानां दोषाणां मर्षणं क्षमा

दयेति मुनयः प्राहुः साक्षाद् धर्मस्य साधनम्

विज्ञानमिति तद् विद्याद् येन धर्मो विवर्धते

धर्मकार्यान्निवृत्तश्चेन्न तद् विज्ञानमिष्यते

यथाभूतप्रवाद् तु सत्यमाहुर्मनीषिणः

अध्यात्ममक्षरं विद्याद् यत्र गत्वा न शोचति

साक्षाद् देवो महादेवस्तज्ज्ञानमिति कीर्तितम्

महायज्ञपरो विप्रो लभते तदनुत्तमम्

न हि देहं विना रुद्रः पुरुषैर्विद्यते परः

न धर्मवर्जितं काममर्थं वा मनसा स्मरेत्

धर्मो हि भगवान् देवो गतिः सर्वेषु जन्तुषु

न वेददेवतानिन्दां कुर्यात् तैश्च न संवसेत्

अध्यापयेत् श्रावयेद् वा ब्रह्मलोके महीयते

नाहितं नाप्रियं वाक्यं न स्तेनः स्याद् कदाचन

परस्यापहरञ्जन्तुर्नरकं प्रतिपद्यते

न चान्यस्मादशक्तश्च निन्दितान् वर्जयेद् बुधः

प्राणानपहरत्येवं याचकस्तस्य दुर्मतिः

ब्रह्मस्वं वा नापहरेदापद्यपि कदाचन

देवस्वं चापि यत्नेन सदा परिहरेत् ततः

अदत्तादानमस्तेयं मनुः प्राह प्रजापतिः

नैकस्मादेव नियतमननुज्ञाय केवलम्

धर्मार्थं केवलं विप्रा ह्यन्यथा पतितो भवेत्

क्षुधार्तैर्नान्यथा विप्रा धर्मविद्भिरिति स्थितिः

व्रतेन पापं प्रच्छाद्य कुर्वन् स्त्रीशूद्रदम्भनम्

छद्मनाचरितं यच्च व्रतं रक्षांसि गच्छति

स लिङ्गिनां हरेदेनस्तिर्यग्योनौ च जायते