कूर्मपुराणम्

ऊर्ध्वस्त्रोत इति प्रोक्तो देवसर्गस्तु सात्त्विकः

प्रकाशा बहिरन्तश्च स्वभावाद् देवसंज्ञिताः

प्रादुरासीत् तदाव्यक्तादर्वाक्स्त्रोतस्तु साधकः

दुः खोत्कटाः सत्त्वयुता मनुष्याः परिकीर्तिता

तस्याभिध्यायतः सर्गं सर्गो भूतादिको ऽभवत्

इत्येते पञ्च कथिताः सर्गा वै द्विजपुङ्गवाः

तन्मात्राणां द्वितीयस्तु भूतसर्गो हि स स्मृतः

इत्येष प्राकृतः सर्गः संभूतो ऽबुद्धिपूर्वकः

तिर्यक्स्त्रोतस्तु यः प्रोक्तस्तिर्यग्योन्यः स पञ्चमः

ततोर्ऽवाक्स्त्रोतसां सर्गः सप्तमः स तु मानुषः

नवमश्चैव कौमारः प्राकृता वैकृतास्त्विमे

बुद्धिपूर्वं प्रवर्तन्ते मुख्याद्या मुनिपुङ्गवाः

ऋभुं सनात्कुमारं च पूर्वमेव प्रजापतिः

ईश्वरासक्तमनसो न सृष्टौ दधिरे मतिम्

मुमोह मायया सद्यो मायिनः परमेष्ठिनः

नारायणो महायोगी योगिचित्तानुरञ्जनः

स तप्यमानो भगवान् न किञ्चित् प्रतिपद्यत

क्रोधाविष्टस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नश्रु बिन्दवः

समुत्पन्नो महादेवः शरण्यो नीललोहितः

यं प्रपश्यन्ति विद्वांसः स्वात्मस्थं परमेश्वरम्

ताम भगवान् ब्रह्मा सृजेमा विविधाः प्रजाः

कपर्दिनो निरातङ्कांस्त्रिनेत्रान् नीललोहितान्

प्रजाः स्त्रक्ष्ये जगन्नाथ सृज त्वमशुभाः प्रजाः

स्थानाभिमानिनः सर्वान् गदतस्तान् निबोधत

नद्यः समुद्राः शैलाश्च वृक्षा वीरुध एव च

अर्धमासाश्च मासाश्च अयनाब्दयुगादयः

दक्षमत्रिं वसिष्ठं च धर्मं संकल्पमेव च

शिरसो ऽङ्गिरसं देवो हृदयाद् भृगुमेव च

संकल्पं चैव संकल्पात् सर्वलोकपितामहः