कूर्मपुराणम्

न गायत्र्याः परं जप्यमेतद् विज्ञाय मुच्यते

आषाढ्यां प्रोष्ठपद्यां वा वेदोपाकरणं स्मृतम्

अधीयीत शुचौ देशे ब्रह्मचारी समाहितः

माघशुक्लस्य वा प्राप्ते पूर्वाह्ने प्रथमे ऽहनि

वेदाङ्गानि पुराणानि कृष्णपक्षे च मानवम्

अध्यापनं च कुर्वाणो ह्यभ्यस्यन्नपि यत्नतः

आकालिकमनध्यायमेतेष्वाह प्रजापतिः

तदा विद्यादनध्यायमनृतौ चाभ्रदर्शने

एतानाकालिकान् विद्यादनध्यायानृतावपि

सज्योतिः स्यादनध्यायः शेषरात्रौ यथा दिवा

धर्मनैपुण्यकामानां पूतिगन्धे च नित्यशः

अनध्यायो रुद्यमाने समवाये जनस्य च

उच्छिष्टः श्राद्धबुक् चैव मनसापि न चिन्तयेत्

त्र्यहं न कीर्तयेद् ब्रह्म राज्ञो राहोश्च सूतके

विप्रस्य विदुषो देहे तावद् ब्रह्म न कीर्तयेत्

नाधीयीतामिषं जग्ध्वा सूतकान्नाद्यमेव च

अमावास्यां चतुर्दश्यां पौर्णमास्यष्टमीषु च

अष्टकासु त्वहोरात्रं ऋत्वन्त्यासु च रात्रिषु

तिस्त्रो ऽष्टकाः समाख्याता कृष्णपक्षेतु सूरिभिः

कदाचिदपि नाध्येयं कोविदारकपित्थयोः

आचार्ये संस्थिते वापि त्रिरात्रं क्षपणं स्मृतम्

हिंसन्ति राक्षसास्तेषु तस्मादेतान् विवर्जयेत्

उपाकर्मणि कर्मान्ते होममन्त्रेषु चैव हि

अष्टकाद्यास्वधीयीत मारुते चातिवायति

न धर्मशास्त्रेष्वन्येषु पर्वण्येतानि वर्जयेत्

ब्रह्मणाभिहितः पूर्वमृषीणां भावितात्मनाम्

स संमूढो न संभाष्यो वेदबाह्यो द्विजातिभिः

पाठमात्रावसन्नस्तु पङ्के गौरिव सीदति

ससान्वयः शूद्रकल्पः पात्रतां न प्रपद्यते