कूर्मपुराणम्

अभ्यङ्गं चाञ्चनोपानच्छत्रधारणमेव च

परोपघातं पैशुन्यं प्रयत्नेन विवर्जयेत्

आहरेद् यावदर्थानि भैक्ष्यं चाहरहश्चरेत्

अनृत्यदर्शो सततं भवेद् गीतादिनिः स्पृहः

एकान्तमशुचिस्त्रीभिः शूद्रान्त्यैरभिभाषणम्

कलापकर्षणस्नानं नाचरेद्धि कदाचन

मोहाद्वा यदि वा लोभात् त्यक्तेन पतितो भवेत्

आददीत यतो ज्ञानं न तं द्रुह्येत् कदाचन

उत्पथप्रतिपन्नस्य मनुस्त्यागं समब्रवीत्

न चातिसृष्टो गुरुणा स्वान् गुरूनबिवादयेत्

प्रतिषेधत्सु चाधर्माद्धितं चोपदिशत्स्वपि

गुरुपुत्रेषु दारेषु गुरोश्चैव स्वबन्धुषु

अध्यापयन् गुरुसुतो गुरुवन्मानमर्हति

न कुर्याद् गुरुपुत्रस्य पादयोः शौचमेव च

असवर्णास्तु संपूज्याः प्रत्युत्थानाभिवादनैः

गुरुपत्न्या न कार्याणि केशानां च प्रसाधनम्

कुर्वोत वन्दनं भूम्यामसावहमिति ब्रुवन्

गुरुदारेषु कुर्वोत सतां धर्ममनुस्मरन्

संपूज्या गुरुपत्नीव समास्ता गुरुभार्यया

विप्रोष्य तूपसंग्राह्या ज्ञातिसंबन्धियोषितः

मातृवद् वृत्तिमातिष्ठेन्मात् ताभ्यो गरीयसी

वेदमध्यापयेद् धर्मं पुराणाङ्गानि नित्यशः

हरते दुष्कृतं तस्य शिष्यस्य वसतो गुरुः

शक्तो ऽन्नदोर्ऽथो स्वःसाधुरध्याप्या दश धर्मतः

एतेषु ब्रह्मणो दानमन्यत्र तु यथोदितान्

अधीष्व भो इति ब्रूयाद् विरामो ऽस्त्विति चारमेत्

प्राणायामैस्त्रिभिः पूतस्तत ओङ्कारमर्हति

कुर्यादध्ययनं नित्यं स ब्रह्माञ्जलिपूर्वतः

अधीयीताप्ययं नित्यं ब्राह्मण्याच्च्यवते ऽन्यथा