कूर्मपुराणम्

कर्णैं तत्र पिधातव्यौ गन्तव्यं वा ततो ऽन्यतः

न चैवास्योत्तरं ब्रूयात् स्थितो नासीत सन्निधौ

मार्जनं लेपनं नित्यमङ्गानां वै समाचरेत्

आक्रमेदासनं चास्य छायादीन् वा कदाचन

अनापृच्छ्य न गन्तव्यं भवेत् प्रियहिते रतः

वर्जयेत् सन्निधौ नित्यमवस्फोचनमेव च

आसीताधो गुरोः कूर्चे फलके वा समाहितः

धावन्तमनुधावेत गच्छन्तमनुगच्छति

आसीत गुरुणा सार्धं शिलाफलकनौषु च

प्रयुञ्जीत सदा वाचं मधुरां हितभाषिणीम्

अभ्यङ्गं चाञ्चनोपानच्छत्रधारणमेव च

परोपघातं पैशुन्यं प्रयत्नेन विवर्जयेत्

आहरेद् यावदर्थानि भैक्ष्यं चाहरहश्चरेत्

अनृत्यदर्शो सततं भवेद् गीतादिनिः स्पृहः

एकान्तमशुचिस्त्रीभिः शूद्रान्त्यैरभिभाषणम्

कलापकर्षणस्नानं नाचरेद्धि कदाचन

मोहाद्वा यदि वा लोभात् त्यक्तेन पतितो भवेत्

आददीत यतो ज्ञानं न तं द्रुह्येत् कदाचन

उत्पथप्रतिपन्नस्य मनुस्त्यागं समब्रवीत्

न चातिसृष्टो गुरुणा स्वान् गुरूनबिवादयेत्

प्रतिषेधत्सु चाधर्माद्धितं चोपदिशत्स्वपि

गुरुपुत्रेषु दारेषु गुरोश्चैव स्वबन्धुषु

अध्यापयन् गुरुसुतो गुरुवन्मानमर्हति

न कुर्याद् गुरुपुत्रस्य पादयोः शौचमेव च

असवर्णास्तु संपूज्याः प्रत्युत्थानाभिवादनैः

गुरुपत्न्या न कार्याणि केशानां च प्रसाधनम्

कुर्वोत वन्दनं भूम्यामसावहमिति ब्रुवन्

गुरुदारेषु कुर्वोत सतां धर्ममनुस्मरन्

संपूज्या गुरुपत्नीव समास्ता गुरुभार्यया