कूर्मपुराणम्

न देवदेवालययोरपामपि कदाचन

प्रत्यादित्यं प्रत्यनलं प्रतिसोमं तथैव च

कुर्यादतन्द्रितः शौचं विशुद्धैरुद्धृतोदकैः

न मार्गान्नोषराद् देशाच्छौचशिष्टां परस्य च

उपस्पृशेत् ततो नित्यं पूर्वोक्तेन विधानतः

आहूतो ऽध्ययनं कुर्याद् वीक्षमाणो गुरोर्मुखम्

आस्यतामिति चोक्तः सन्नासीताभिमुखं गुरोः

नासीनो न च भुञ्जानो न तिष्ठन्न पराङ्मुखः

गुरोस्तु चक्षुर्विषये न यथेष्टासनो भवेत्

न चैवास्यानुकुर्वोत गतिभाषणचेष्टितम्

कर्णैं तत्र पिधातव्यौ गन्तव्यं वा ततो ऽन्यतः

न चैवास्योत्तरं ब्रूयात् स्थितो नासीत सन्निधौ

मार्जनं लेपनं नित्यमङ्गानां वै समाचरेत्

आक्रमेदासनं चास्य छायादीन् वा कदाचन

अनापृच्छ्य न गन्तव्यं भवेत् प्रियहिते रतः

वर्जयेत् सन्निधौ नित्यमवस्फोचनमेव च

आसीताधो गुरोः कूर्चे फलके वा समाहितः

धावन्तमनुधावेत गच्छन्तमनुगच्छति

आसीत गुरुणा सार्धं शिलाफलकनौषु च

प्रयुञ्जीत सदा वाचं मधुरां हितभाषिणीम्

अभ्यङ्गं चाञ्चनोपानच्छत्रधारणमेव च

परोपघातं पैशुन्यं प्रयत्नेन विवर्जयेत्

आहरेद् यावदर्थानि भैक्ष्यं चाहरहश्चरेत्

अनृत्यदर्शो सततं भवेद् गीतादिनिः स्पृहः

एकान्तमशुचिस्त्रीभिः शूद्रान्त्यैरभिभाषणम्

कलापकर्षणस्नानं नाचरेद्धि कदाचन

मोहाद्वा यदि वा लोभात् त्यक्तेन पतितो भवेत्

आददीत यतो ज्ञानं न तं द्रुह्येत् कदाचन

उत्पथप्रतिपन्नस्य मनुस्त्यागं समब्रवीत्