कूर्मपुराणम्

न पादुकासनस्थो वा बहिर्जानुरथापि वा

नावीक्षिताभिः फेनाद्यैरुपेताभिरथापि वा

न चैवाङ्गुलिभिः शब्दं न कुर्वन् नान्यमानसः

न पाणिक्षुभिताभिर्वा न बहिष्कक्ष एव वा

प्राशिताभिस्तथावैश्यः स्त्रीशूद्रौ स्पर्शतो ऽन्ततः

अन्तराङ्गुष्ठदेशिन्यो पितॄणां तीर्थमुत्तमम्

अङ्गुल्यग्रे स्मृतं दैवं तदेवार्षं प्रकीर्तितम्

तदेव सौमिकं तीर्थमेतज्ज्ञात्वा न मुह्यति

कायेन वाथ दैवेन तु पित्र्येण वै द्विजाः

संमृज्याङ्गुष्ठमूलेन मुखं वै समुपस्पृशेत्

तर्जन्यङ्गुष्ठयोगेन स्पृशेन्नासापृटद्वयम्

संस्पृशेद् वा शिरस्तद्वदङ्गुष्ठेनाथवा द्वयम्

ब्रह्मा विष्णुर्महेशश्च भवन्तीत्यनुशुश्रुमः

संस्पृष्टयोर्लोचनयोः प्रीयेते शशिभास्करौ

कर्णयोः स्पृष्टयोस्तद्वत् प्रीयेते चानिलानलौ

मूर्ध्नि संस्पर्शनादेकः प्रीतः स पुरुषो भवेत्

दन्तवद् दन्तलग्नेषु जिह्वास्पर्शे ऽशुचिर्भवेत्

भूमिगैस्ते समा ज्ञेया न तैरप्रयतो भवेत्

फलमूले चेक्षुदण्डे न दोषं प्राह वे मनुः

भूमौ निक्षिप्य तद् द्रव्यमाचम्याभ्युक्षयेत् तु तत्

भूमौ निक्षिप्य तद् द्रव्यमाचम्याभ्युक्षयेत् तु तत्

वस्त्रादिषु विकल्पः स्यात् तत्संस्पृष्ट्वाचमेदिह

कृत्वा मूत्रं पुरीषं वा द्रव्यहस्तो न दुष्यति

अह्नि कुर्याच्छकृन्मूत्रं रात्रौ चेद् दक्षिणामुखः

प्रावृत्य च शिरः कुर्याद् विण्मूत्रस्य विसर्जनम्

अग्नौ चैव श्मशाने च विण्मूत्रे न समाचरेत्

न तिष्ठन् वा न निर्वासा न च पर्वतमस्तके

न ससत्त्वेषु गर्तेषु न गच्छन् वा समाचरेत्

न क्षेत्रे न विले वापि न तीर्थे न चतुष्पथे