कूर्मपुराणम्

प्रसादमकरोत् तेषां वराहवपुरीश्वरः

मुमोच रूपं मनसा धारयित्वा प्रिजापतिः

विततत्वाच्च देहस्य न मही याति संप्लवम्

प्राक्सर्गदग्धानखिलांस्ततः सर्गे ऽदधन्मनः

अबुद्धिपूर्वकः सर्गः प्रादुर्भूतस्तमोमयः

अविद्या पञ्चपर्वैषा प्रादुर्भूता महात्मनः

संवृतस्तमसा चैव बीजकम्भुवनावृतः

मुक्या नगा इति प्रोक्ता मुख्यसर्गस्तु स स्मृतः

तस्याभिध्यायतः सर्गस्तिर्यक्स्त्रोतो ऽभ्यवर्तत

पश्वादयस्ते विख्याता उत्पथग्राहिणो द्विजाः

ऊर्ध्वस्त्रोत इति प्रोक्तो देवसर्गस्तु सात्त्विकः

प्रकाशा बहिरन्तश्च स्वभावाद् देवसंज्ञिताः

प्रादुरासीत् तदाव्यक्तादर्वाक्स्त्रोतस्तु साधकः

दुः खोत्कटाः सत्त्वयुता मनुष्याः परिकीर्तिता

तस्याभिध्यायतः सर्गं सर्गो भूतादिको ऽभवत्

इत्येते पञ्च कथिताः सर्गा वै द्विजपुङ्गवाः

तन्मात्राणां द्वितीयस्तु भूतसर्गो हि स स्मृतः

इत्येष प्राकृतः सर्गः संभूतो ऽबुद्धिपूर्वकः

तिर्यक्स्त्रोतस्तु यः प्रोक्तस्तिर्यग्योन्यः स पञ्चमः

ततोर्ऽवाक्स्त्रोतसां सर्गः सप्तमः स तु मानुषः

नवमश्चैव कौमारः प्राकृता वैकृतास्त्विमे

बुद्धिपूर्वं प्रवर्तन्ते मुख्याद्या मुनिपुङ्गवाः

ऋभुं सनात्कुमारं च पूर्वमेव प्रजापतिः

ईश्वरासक्तमनसो न सृष्टौ दधिरे मतिम्

मुमोह मायया सद्यो मायिनः परमेष्ठिनः

नारायणो महायोगी योगिचित्तानुरञ्जनः

स तप्यमानो भगवान् न किञ्चित् प्रतिपद्यत

क्रोधाविष्टस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नश्रु बिन्दवः

समुत्पन्नो महादेवः शरण्यो नीललोहितः