कूर्मपुराणम्

अर्जुनाय स्वयं साक्षात् दत्तवानिदमुत्तमम्

विशेषाद् गिरिशे भक्तिस्तस्मादारभ्य मे ऽभवत्

भूतेशं गिरशं स्थाणुं देवदेवं त्रिशूलिनम्

प्रपद्यध्वं सपत्नीकाः सपुत्राः शरणं शिवम्

पूजयध्वं महादेवं गोपतिं भूतिभूषणम्

प्रणेमुः शाश्वतं स्थाणुं व्यासं सत्यवतीसुतम्

साक्षादेव हृषीकेशं सर्वलोकमहेश्वरम्

इदानीं जायते भक्तिर्या देवैरपि दुर्लभा

येनासौ भगवानीशः समाराध्यो मुमुक्षुभिः

तद्वदाखिललोकानां रक्षणं धर्मसंग्रहम्

पृष्टेन मुनिभिः पूर्वं शक्रेणामृतमन्थने

मुनीनां भाषितं कृष्णः प्रोवाच सुसमाहितः

सनत्कुमारप्रमुखैः सर्वपापैः प्रमुच्यते

यो वा विचारयेदर्थं स याति परमां गतिम्

सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

श्रोतव्यश्चाथ मन्तव्यो विशेषाद् ब्राह्मणैः सदा

कर्मयोगं ब्राह्मणानामात्यन्तिकफलप्रदम्

ऋषीणां शृण्वतां पूर्वं मनुराह प्रजापतिः

समाहितधियो यूयं शृणुध्वं गदतो मम

गर्भाष्टमे ऽष्टमे वाब्दे स्वसूत्रोक्तविधानतः

भिक्षाहारो गुरुहितो वीक्षमाणो गुरुर्मुखम्

ब्राह्मणानां त्रिवित् सूत्रं कौशं वा वस्त्रमेव वा

अन्यथा यत् कृतं कर्म तद् भवत्ययथाकृतम्

तदेव परिधानीयं शुक्लमच्छिद्रमुत्तमम्

अभावे गव्यमजिनं रौरवं वा विधीयते

उपवीतं भवेन्नित्यं निवीतं कण्ठसज्जने

प्राचीनावीतमित्युक्तं पित्र्ये कर्मणि योजयेत्

स्वाध्याये भोजने नित्यं ब्राह्मणानां च सन्निधौ

उपवीती भवेन्नित्यं विधिरेष सनातनः