कूर्मपुराणम्

साक्षादेव महेशस्य ज्ञानं संसारनाशनम्

प्रवर्तयध्वं शिष्येभ्यो धार्मिकेभ्यो मुनीश्वराः

विज्ञानमैश्वरं देयं ब्राह्मणाय विशेषतः

नारायणो महायोगी जगामादर्शनं स्वयम्

नारायणं च भूतादिं स्वानि स्थानानि भेजिरे

दत्तवानैश्वरं ज्ञानं सो ऽपि सत्यव्रताय तु

प्रददौ गौतमायाथ पुलहो ऽपि प्रजापतिः

जैगीषव्याय कपिलस्तथा पञ्चशिखाय च

लेभेतत्परमं ज्ञानं तस्माद् वाल्मीकिराप्तवान्

वामदेवो महायोगी रुद्रः किल पिनाकधृक्

अर्जुनाय स्वयं साक्षात् दत्तवानिदमुत्तमम्

विशेषाद् गिरिशे भक्तिस्तस्मादारभ्य मे ऽभवत्

भूतेशं गिरशं स्थाणुं देवदेवं त्रिशूलिनम्

प्रपद्यध्वं सपत्नीकाः सपुत्राः शरणं शिवम्

पूजयध्वं महादेवं गोपतिं भूतिभूषणम्

प्रणेमुः शाश्वतं स्थाणुं व्यासं सत्यवतीसुतम्

साक्षादेव हृषीकेशं सर्वलोकमहेश्वरम्

इदानीं जायते भक्तिर्या देवैरपि दुर्लभा

येनासौ भगवानीशः समाराध्यो मुमुक्षुभिः

तद्वदाखिललोकानां रक्षणं धर्मसंग्रहम्

पृष्टेन मुनिभिः पूर्वं शक्रेणामृतमन्थने

मुनीनां भाषितं कृष्णः प्रोवाच सुसमाहितः

सनत्कुमारप्रमुखैः सर्वपापैः प्रमुच्यते

यो वा विचारयेदर्थं स याति परमां गतिम्

सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

श्रोतव्यश्चाथ मन्तव्यो विशेषाद् ब्राह्मणैः सदा

कर्मयोगं ब्राह्मणानामात्यन्तिकफलप्रदम्

ऋषीणां शृण्वतां पूर्वं मनुराह प्रजापतिः

समाहितधियो यूयं शृणुध्वं गदतो मम