कूर्मपुराणम्

निराशीर्निर्ममो भूत्वा मामेकं शरणं व्रजेत्

कर्मण्यभिप्रवृत्तो ऽपि नैव तेन निबध्यते

शारीरं केवलं कर्म कुर्वन्नाप्नोति तत्पदम्

कुर्वतो मत्प्रसादार्थं कर्म संसारनाशनम्

मामुपैष्यति योगीशं ज्ञात्वा मां परमेश्वरम्

कथयन्तश्च मां नित्यं मम सायुज्यमाप्नुयुः

नाशयामि तमः कृत्स्नं ज्ञानदीपेन भास्वता

तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम्

तेषां तदन्तं विज्ञेयं देवतानुगतं फलम्

मद्भावनासमायुक्ता मुच्यन्ते ते ऽपि भावतः

मामेव संश्रयेदीशं स याति परमं पदम्

यजेच्चामरणाल्लिङ्गे विरक्तः परमेश्वरम्

एकेन जन्मना तेषां ददामि परमैश्वरम्

ज्ञानात्मकं सर्वगतं योगिनां हृदि संस्थितम्

यत्र क्वचन तल्लिङ्गमर्चयन्ति महेश्वरम्

रत्नादौ भावयित्वेशमर्चयेल्लिङ्गमैश्वरम्

तस्माल्लिङ्गे ऽर्चयेदीशं यत्र क्वचन शाश्वतम्

काष्ठादिष्वेव मूर्खाणां हृदि लिङ्गन्तुयोगिनाम्

यावज्जीवं जपेद् युक्तः प्रणवं ब्रह्मणो वपुः

एकाकी यतचित्तात्मा स याति परमं पदम्

सो ऽपीश्वरप्रसादेन याति तत् परमं पदम्

ददाति तत् परं ज्ञानं येन मुच्येत बन्धनात्

तेनैव जन्मना ज्ञानं लब्ध्वा याति शिवं पदम्

सर्वे तरन्ति संसारमीश्वरानुग्रहाद् द्विजाः

धर्मं समाश्रयेत् तस्मान्मुक्तये नियतं द्विजाः

धार्मिकायैव दातव्यं भक्ताय ब्रह्मचारिणे

व्याजहार समासीनं नारायणमनामयम्

दातव्यं शान्तचित्तेभ्यः शिष्येभ्यो भवता शिवम्

हिताय सर्वभक्तानां द्विजातीनां द्विजोत्तमाः