कूर्मपुराणम्

मध्ये वह्निशिखाकारं पुरुषं पञ्चविंशकम्

ओङ्करबोधितं तत्त्वं शाश्वतं शिवमच्युतम्

तदन्तः परमं तत्त्वमात्माधारं निरञ्जनम्

विशोध्य सर्वतत्त्वानि प्रणवेनाथवा पुनः

प्लावयित्वात्मनो देहं तेनैव ज्ञानवारिणा

चिन्तयेत् स्वात्मनीशानं परं ज्योतिः स्वरूपिणम्

सर्ववेदान्तसारो ऽयमत्याश्रममिति श्रुतिः

द्विजातीनां तु कथितं भक्तानां ब्रह्मचारिणाम्

संतोषः सत्यमास्तिक्यं व्रताङ्गानि विशेषतः

तस्मादात्मगुणोपेतो मद्व्रतं वोढुमर्हति

बहवो ऽनेन योगेन पूता मद्भावमागताः

ज्ञानयोगेन मां तस्माद् यजेत परमेश्वरम्

चेतसा बोधयुक्तेन पूजयेन्मां सदा शुचिः

प्राप्नोति मम सायुज्यं गुह्यमेतन्मयोदितम्

निर्ममो निरहङ्कारो यो मद्भक्तः स मे प्रियः

मय्यर्पितमनो बुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः

हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स हि मे प्रियः

सर्वारम्भपरित्यागी भक्तिमान् यः स मे प्रियः

अनिकेतः स्थिरमतिर्मद्भक्तो मामुपैष्यति

मत्प्रसादादवाप्नोति शाश्वतं परमं पदम्

निराशीर्निर्ममो भूत्वा मामेकं शरणं व्रजेत्

कर्मण्यभिप्रवृत्तो ऽपि नैव तेन निबध्यते

शारीरं केवलं कर्म कुर्वन्नाप्नोति तत्पदम्

कुर्वतो मत्प्रसादार्थं कर्म संसारनाशनम्

मामुपैष्यति योगीशं ज्ञात्वा मां परमेश्वरम्

कथयन्तश्च मां नित्यं मम सायुज्यमाप्नुयुः

नाशयामि तमः कृत्स्नं ज्ञानदीपेन भास्वता

तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम्

तेषां तदन्तं विज्ञेयं देवतानुगतं फलम्