कूर्मपुराणम्

युञ्जीत योगी सततमात्मानं मत्परायणः

गुरुं चैवाथ मां योगी युञ्जीत सुसमाहितः

नासिकाग्रे समां दृष्टिमीषदुन्मीलितेक्षणः

स्वात्मन्यवस्थितं देवं चिन्तयेत् परमेश्वरम्

धर्मकन्दसमुद्भूतं ज्ञाननालं सुशोभनम्

चिन्तयेत् परमं कोशं कर्णिकायां हिरण्मयम्

ओङ्कारवाच्यमव्यक्तं रश्मिजालसमाकुलम्

तस्मिन् ज्योतिषि विन्यस्यस्वात्मानं तदभेदतः

तदात्मा सर्वगो भूत्वा न किञ्चिदपि चिन्तयेत्

चिन्तयित्वा तु पूर्वोक्तं हृदये पद्ममुत्तमम्

मध्ये वह्निशिखाकारं पुरुषं पञ्चविंशकम्

ओङ्करबोधितं तत्त्वं शाश्वतं शिवमच्युतम्

तदन्तः परमं तत्त्वमात्माधारं निरञ्जनम्

विशोध्य सर्वतत्त्वानि प्रणवेनाथवा पुनः

प्लावयित्वात्मनो देहं तेनैव ज्ञानवारिणा

चिन्तयेत् स्वात्मनीशानं परं ज्योतिः स्वरूपिणम्

सर्ववेदान्तसारो ऽयमत्याश्रममिति श्रुतिः

द्विजातीनां तु कथितं भक्तानां ब्रह्मचारिणाम्

संतोषः सत्यमास्तिक्यं व्रताङ्गानि विशेषतः

तस्मादात्मगुणोपेतो मद्व्रतं वोढुमर्हति

बहवो ऽनेन योगेन पूता मद्भावमागताः

ज्ञानयोगेन मां तस्माद् यजेत परमेश्वरम्

चेतसा बोधयुक्तेन पूजयेन्मां सदा शुचिः

प्राप्नोति मम सायुज्यं गुह्यमेतन्मयोदितम्

निर्ममो निरहङ्कारो यो मद्भक्तः स मे प्रियः

मय्यर्पितमनो बुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः

हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स हि मे प्रियः

सर्वारम्भपरित्यागी भक्तिमान् यः स मे प्रियः

अनिकेतः स्थिरमतिर्मद्भक्तो मामुपैष्यति