कूर्मपुराणम्

एकया मम सायुज्यमनादिनिधनं ध्रुवम्

अनादिमध्यं तिष्ठन्तं युज्यते ऽविद्यया किल

तदक्षरं परं ज्योतिस्तद् विष्णोः परमं पदम्

तदेव च जगत् कृत्स्नं तद् विज्ञाय विमुच्यते

आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान् विभेति न कुतश्चन

नित्यानन्दी भवति ब्रह्मभूतः

आत्मानन्दी भवति ब्रह्मभूतः

यत्र गत्वा न निवर्तेत भूयः

विभ्राजमानं विमलं व्योम धाम

ब्रह्मानन्दी भगवानीश एषः

तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम्

सर्वव्यापी च भगवान् न तस्मादन्यदिष्यते

गोपनीयं विशेषेण योगिनामपि दुर्लभम्

स्वयञ्ज्योतिः परं तत्त्वं परे व्योम्नि व्यवस्थितम्

निर्गुणं शुद्धविज्ञानं तद् वै पश्यन्ति सूरयः

पश्यन्ति तत् परं ब्रह्म यत्तल्लिङ्गमिति श्रुतिः

नहि तद् विद्यते ज्ञानं यतस्तज्ज्ञायते परम्

अज्ञानमितरत् सर्वं यस्मान्मायामयं जगत्

ममात्मासौ तदेवेमिति प्राहुर्विपश्चितः

आश्रिताः परमां निष्ठां बुद्ध्वैकं तत्त्वमव्ययम्

भक्त्या मां संप्रपश्यन्ति विज्ञेयास्ते तदात्मकाः

नित्यानन्दं निर्विकल्पं सत्यरूपमिति स्थितिः

स्वात्मन्यवस्थिताः शान्ताः परे ऽव्यक्ते परस्य तु

निर्वाणं ब्रह्मणा चैक्यं कैवल्यं कवयो विदुः

स ईश्वरो महादेवस्तं विज्ञाय विमुच्यते

तन्नित्यभासमचलं सद्विभाति

पश्यन्ति तत्त्वमचलं यत् स ईशः

धायायन्ति वेदार्थविनिश्चितार्थाः

विभाति देवः शिव एव केवलः