कूर्मपुराणम्

न मां पश्यन्ति पितरं मायया मम मोहिताः

तासां माया परा योनिर्मामेव पितरं विदुः

स धीरः सर्वलोकेषु न मोहमधिगच्छति

ओङ्कारमूर्तिर्भगवानहं ब्रह्मा प्रजापतिः

विनश्यत्स्वविनश्यन्तं यः पश्यति स पश्यति

न हिनस्त्यात्मनात्मानं ततो याति पराङ्गतिम्

प्रधानविनियोगज्ञः परं ब्रह्माधिगच्छति

षडाहुरङ्गानि महेश्वरस्य

बन्धः प्रोक्तो विनियोगो ऽपि तेन

न्महेश्वरः पुरुषः सत्यरूपः

बीजं विश्वं देव एकः स एव

महादेवः प्रोच्यते वेदविद्भिः

स बुद्धिमान् बुद्धिमतीत्य तिष्ठति

तन्नो वद महादेव विश्वरूपः कथं भवान्

मायानिमित्तमत्रास्ति सा चात्मानमपाश्रिता

तन्निमित्तः प्रपञ्चो ऽयमव्यक्तादभवत् खलु

अहमेव परं ब्रह्म मत्तो ह्यन्यन्न विद्यते

एकत्वे च पृथक्त्वे च प्रोक्तमेतन्निदर्शनम्

अकारणं द्विजाः प्रोक्तो न दोषो ह्यात्मनस्तथा

तस्मिन् दिवि स्थितं नित्यमव्यक्तं भाति केवलम्

एकया मम सायुज्यमनादिनिधनं ध्रुवम्

अनादिमध्यं तिष्ठन्तं युज्यते ऽविद्यया किल

तदक्षरं परं ज्योतिस्तद् विष्णोः परमं पदम्

तदेव च जगत् कृत्स्नं तद् विज्ञाय विमुच्यते

आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान् विभेति न कुतश्चन

नित्यानन्दी भवति ब्रह्मभूतः

आत्मानन्दी भवति ब्रह्मभूतः

यत्र गत्वा न निवर्तेत भूयः

विभ्राजमानं विमलं व्योम धाम