कूर्मपुराणम्

प्राहः गम्भीरया वाचा समालोक्य च माधवम्

वक्ष्यामीशस्य माहात्म्यं यत्तद्वेदविदो विदुः

सर्वलोकैकसंहर्ता सर्वात्माहं सनातनः

मध्ये चान्तः स्थितं सर्वं नाहं सर्वत्र संस्थितः

ममैषा ह्युपमा विप्रा मायया दर्शिता मया

प्रेरयामि जगत् कृत्स्नं क्रियाशाक्तिरियं मम

सो ऽहं कालो जगत् कृत्स्नं प्रेरयामि कलात्मकम्

संहराम्येकरूपेण द्विधावस्था ममैव तु

क्षोभयामि च सर्गादौ प्रधानपुरुषावुभौ

महदादिक्रमेणैव मम तेजो विजृम्भते

हिरण्यगर्भो मार्तण्डः सो ऽपि मद्देहसंभवः

दत्तवानात्मजान् वेदान् कल्पादौ चतुरो द्विजाः

दिव्यं तन्मामकैश्वर्यं सर्वदा वहति स्वयम्

भूत्वा चतुर्मुखः सर्गं सृजत्येवात्मसंभवः

ममैव परमा मूर्तिः करोति परिपालनम्

मदाज्ञयासौ सततं संहरिष्यति मे तनुः

पाकं च कुरुते वह्निः सो ऽपि मच्छक्तिचोदितः

वैश्वानरो ऽग्निर्भगवानीश्वरस्य नियोगतः

सो ऽपि संजीवयेत् कृत्स्नमीशस्यैव नियोगतः

मदाज्ञयासौ भूतानां शरीराणि बिभर्ति हि

सोमः स मन्नियोगेन चोदितः किल वर्तते

सूर्यो वृष्टिं वितनुते शास्त्रेणैव स्वयंभुवः

यज्वनां फलदो देवो वर्तते ऽसौ मदाज्ञया

यमो वैवस्वतो देवो देवदेवनियोगतः

सो ऽपीश्वरनियोगेन कुबेरो वर्तते सदा

मन्नियोगादसौ देवो वर्तते निरृतिः सदा

ईशानः किल भक्तानां सो ऽपि तिष्ठन्ममाज्ञया

रक्षको योगिनां नित्यं वर्तते ऽसौ मदाज्ञया

विनायको धर्मनेता सो ऽपि मद्वचनात् किल