कूर्मपुराणम्

आस्थाय ब्रह्माणो रूपं मन्मयी मदधिष्ठिता

भूत्वा नारायणो ऽनन्तो जगन्नाथो जगन्मयः

तामसी मे समाख्याता कालाख्या रुद्ररूपिणी

अपरे भक्तियोगेन कर्मयोगेन चापरे

यो हि ज्ञानेन मां नित्यमाराधयति नान्यथा

ते ऽपि मां प्राप्नुवन्त्येव नावर्तन्ते च वै पुनः

मय्येव संस्थितं विश्वं मया संप्रेर्यते जगत्

प्रेरयामि जगत्कृत्स्नमेतद्यो वेद सो ऽमृतः

करोति कालो भगवान् महायोगेश्वरः स्वयम्

योगेश्वरो ऽसौ भगवान् महादेवो महान् प्रभुः

प्रोच्यते भगवान् ब्रह्मा महान् ब्रह्ममयो ऽमलः

सो ऽविकल्पेन योगेन युज्यते नात्र संशयः

नृत्यामि योगी सततं यस्तद् वेद स वेदवित्

प्रसन्नचेतसे देयं धार्मिकायाहिताग्नये

ननर्त परमं भावमैश्वरं संप्रदर्शयन्

नृत्यमानं महादेवं विष्णुना गगने ऽमले

तमीशं सर्वभूतानामाकशे ददृशुः किल

नृत्यमानः स्वयं विप्रैर्विश्वेशः खलु दृश्यते

जहति नृत्यमानं तं भूतेशं ददृशुः किल

ज्योतिर्मयं प्रपश्यन्ति स योगी दृश्यते किल

तमेव मोचकं रुद्रमाकाशे ददृशुः परम्

सहस्रबाहुं जटिलं चन्द्रार्धकृतशेखरम्

दण्डपाणिं त्रयीनेत्रं सूर्यसोमाग्निलोचनम्

दंष्ट्राकरालं दुर्धर्षं सूर्यकोटिसमप्रभम्

नृत्यन्तं ददृशुर्देवं विश्वकर्माणमीश्वरम्

पशूनां पतिमीशानं ज्योतिषां ज्योतिरव्ययम्

कालात्मानं कालकालं देवदेवं महेश्वरम्

ज्ञानवैराग्यनिलयं ज्ञानयोगं सनातनम्

महेन्द्रोपेन्द्रनमितं महर्षिगणवन्दितम्