कूर्मपुराणम्

अनुत्पादाच्च पूर्वत्वात् स्वयंभूरिति स स्मृतः

हरः संसारहरणाद् विभुत्वाद् विष्णुरुच्यते

सर्वज्ञः सर्वविज्ञानात् सर्वः सर्वमयो यतः

तारणात् सर्वदुः खानां तारकः परिगीयते

अनेकभेदभिन्नस्तु क्रीडते परमेश्वरः

अबुद्धिपूर्वको विप्रा ब्राह्मीं सृष्टिं निबोधत

न शक्यते समाख्यातुं बहुवर्षैरपि स्वयम्

स एव स्यात् परः कालः तदन्ते प्रतिसृज्यते

तत् पराख्यं तदर्धं च परार्धमभिदीयते

काष्ठास्त्रिंशत् कला त्रिंशत् कला मौहूर्तिकी गतिः

अहोरात्राणि तावन्ति मासः पक्षद्वयात्मकः

अयनं दक्षिणं रात्रिर्देवानामुत्तरं दिनम्

चतुर्युगं द्वादशभिः तद्विभागं निबोधत

तस्य तावच्छती सन्ध्या सन्ध्यांशश्च कृतस्य तु

अंशकं षट्शतं तस्मात् कृसन्ध्यांशकं विना

त्रेताद्वापरतिष्याणां कालज्ञाने प्रकीर्तितम्

तदेकसप्ततिगुणं मनोरन्तरमुच्यते

स्वायंभुवादयः सर्वे ततः सावर्णिकादयः

पूर्णं युगसहस्त्रं वै परिपाल्या नरेश्वरैः

व्याख्यातानि न संदेहः कल्पं कल्पेन चैव हि

चतुर्युगसहस्त्रं तु कल्पमाहुर्मनीषिणः

ब्रह्मणः कथितं वर्षं पराख्यं तच्छतं विदुः

तेनायं प्रोच्यते सद्भिः प्राकृतः प्रतिसंचरः

प्रोच्यते कालयोगेन पुनरेव च संभवः

कालेनैव तु सृज्यन्ते स एव ग्रसते पुनः

सर्वगत्वात् स्वतन्त्रत्वात् सर्वात्मासौ महेश्वरः

एको हि भगवानीशः कालः कविरिति श्रुति

सांप्रतं वर्तते तद्वत् तस्य कल्पो ऽयमष्टमः

वाराहो वर्तते कल्पः तस्य वक्ष्यामि विस्तरम्