जगत् स्थापयते सर्वं स विष्णुः प्रकृतिर्ध्रुवा
राजसी चानिरुद्धाख्या प्रद्युम्नः सृष्टिकारिका
नारायणाख्यो ब्रह्मासौ प्रिजासर्गं करोति सः
तया संमोहयेद् विश्वं सदेवासुरमानुषम्
वासुदेवो ह्यनन्तात्मा केवलो निर्गुणो हरिः
वासुदेवात्मकं नित्यमेतद् विज्ञाय मुच्यते
बिभेद वासुदेवो ऽसौ प्रद्युम्नो हरिरव्ययः
अपान्तरतमाः पूर्वं स्वेच्छया ह्यभवद्धरिः
एको ऽयं वेद भगवान् व्यासो नारायणः प्रभुः
एतत् सत्यं पुनः सत्यमेवं ज्ञात्वा न मुह्यति
द्वापरे प्रथमे व्यासो मनुः स्वायंभुवो मतः
द्वितीये द्वापरे चैव वेदव्यासः प्रजापतिः
सविता पञ्चमे व्यासः षष्ठे मृत्युः प्रकीर्तितः
सारस्वतश्च नवमे त्रिधामा दशमे स्मृतः
त्रयोदशे तथा धर्मस्तरक्षुस्तु चतुर्दशे
कृतञ्जयः सप्तदशे ह्यष्टादशे ऋतञ्जयः
राजश्रवाश्चैकविंशस्तस्माच्छुष्मायणः परः
पञ्चविशे तथा शक्तिः षड्विंशे तु पराशरः
पराशरसुतो व्यासः कृष्णद्वैपायनो ऽभवत्
पाराशर्यो महायोगी कृष्णद्वैपायनो हरिः
तत्प्रसादादसौ व्यासं वेदानामकरोत् प्रभुः
पैलं तेषां चतुर्थं च पञ्चमं मां महामुनिः
यजुर्वेदप्रवक्तारं वैशम्पायनमेव च
इतिहासपुराणानि प्रवक्तुं मामयोजयत्
चातुर्हेत्रमभूद् यस्मिंस्तेन यज्ञमथाकरोत्
औद्गात्रं सामभिश्चक्रे ब्रह्मत्वं चाप्यथर्वभिः
यजूंषि च यजुर्वेदं सामवेदं च सामभिः
शाखानां तु शतेनैव यजुर्वेदमथाकरोत्
अथर्वाणमथो वेदं बिभेद नवकेन तु
सो ऽयमेकश्चतुष्पादो वेदः पूर्वं पुरातनात्