कूर्मपुराणम्

कैषा देवी विशालाक्षी यथावद् ब्रूहि पृच्छताम्

प्रोवाच देवीं संप्रेक्ष्य नारदादीनकल्मषान्

माया मम प्रियानन्ता ययेदं मोहितं जगत्

मोहयामि द्विजश्रेष्ठा ग्रसामि विसृजामि च

विज्ञायान्वीक्ष्य चात्मानं तरन्ति विपुलामिमाम्

ब्रह्मेशानादयो देवाः सर्वशक्तिरियं मम

प्रागेव मत्तः संजाता श्रीकल्पे पद्मवासिनी

कोटिसूर्यप्रतीकाशा मोहिनी सर्वदेहिनाम्

मायामेतां समुत्तर्तुं ये चान्ये भुवि देहिनः

को वा तरति तां मायां दुर्जयां देवनिर्मिताम्

अस्ति द्विजातिप्रवर इन्द्रद्युम्न इति श्रुतः

संहितां मन्मुखाद् दिव्यां पुरस्कृत्य मुनीश्वरान्

मच्छक्तौ संस्थितान् बुद्ध्वा मामेव शरणं गतः

इन्द्रद्युम्न इति ख्यातो जातिं स्मरसि पौर्विकीम्

लब्ध्वा तन्मामकं ज्ञानं मामेवान्ते प्रवेक्ष्यसि

वैवस्वते ऽन्तरे ऽतिते कार्यार्थं मां प्रवेक्ष्यसि

कालधर्मं गतः कालाच्छ्वेतद्वीपे मया सह

मदाज्ञया मुनिश्रेष्ठा जज्ञे विप्रकुले पुनः

विद्याविद्ये गूढरूपे यत्तद् ब्रह्म परं विदुः

व्रतोपवासनियमैर्हेमैर्ब्राह्मणतर्पणैः

आराधयन् महादेवं योगिनां हृदि संस्थितम्

स्वरूपं दर्शयामास दिव्यं विष्णुसमुद्भवम्

संस्तूय विविधैः स्तोत्रैः कृताञ्जलिरभाषत

याथातथ्येन वै भावं तवेदानीं ब्रवीहि मे

हसन्ती संस्मरन् विष्णुं प्रियं ब्राह्मणमब्रवीत्

नारायणात्मिका चैका मायाहं तन्मया परा

तन्मयाहं परं ब्रह्म स विष्णुः परमेश्वरः

ज्ञानेन कर्मयोगेन न तेषां प्रभवाम्यहम्

ज्ञानेनाराधयानन्तं ततो मोक्षमवाप्स्यसि