कूर्मपुराणम्

नातिदूरेण तस्याथ दैत्यचार्यस्य धीमतः

कर्दमस्याश्रमं पुण्यं तत्रास्ते भगवानृषिः

सनत्कुमारो भगवांस्तत्रास्ते ब्रह्मवित्तमः

सरांसि विमला नद्यो देवानामालयानि च

वन्यान्याश्रमवर्याणि संख्यातुं नैव शक्नुयाम्

न शक्यं विस्तराद् वक्तुं मया वर्षशतैरपि

संवेष्टयित्वा क्षारोदं प्लक्षद्वीपो व्यवस्थितः

ऋज्वायताः सुपर्वाणः सिद्धसङ्घनिषेविताः

वैभ्राजः सप्तमः प्रोक्तो ब्रह्मणो ऽत्यन्तवल्लभः

उपास्यते स विश्वात्मा साक्षी सर्वस्य विश्वसृक्

न तत्र पापकर्तारः पुरुषा वा कथञ्चन

तासु ब्रह्मर्षयो नित्यं पितामहपुपासते

अमृता सुकृता चैव नामतः परिकीर्तिताः

न चैतेषु युगावस्था पुरुषा वै चिरायुषः

ब्रह्मक्षत्रियविट्शूद्रास्तस्मिन् द्वीपे प्रकीर्तिताः

तेषां च सोमसायुज्यं सारूप्यं मुनिपुङ्गवाः

पञ्चवर्षसहस्त्राणि जीवन्ति च निरामयाः

संवेष्ट्येक्षुरसाम्भोधिं शाल्मलिः संव्यवस्थितः

ऋज्वायताः सुपर्वाणः सप्त नद्यश्च सुव्रताः

द्रोणः कङ्कस्तु महिषः ककुद्वान् सप्त पर्वताः

निवृत्तिश्चैति ता नद्यः स्मृता पापहरा नृणाम्

न चैवास्ति युगावस्था जना जीवन्त्यनामयाः

तेषां तस्याथ सायुज्यं सारूप्यं च सलोकता

पीता वैश्याः स्मृताः कृष्णा द्वीपे ऽस्मिन् वृषला द्विजाः

संवेष्ट्य तु सुरोदाब्धिं कुशद्वीपो व्यवस्थितः

कुशेशयो हरिश्चाथ मन्दरः सप्त पर्वताः

विद्युदम्भा मही चेति नद्यस्तत्र जलावहाः

तासु ब्रह्माणमीशानं देवाद्याः पर्युपासते

वैश्याः स्नेहास्तु मन्देहाः शूद्रास्तत्र प्रकीर्तिताः