कूर्मपुराणम्

तोषयन्ति महादेवं भानुमात्मानमव्ययम्

सूर्यमाप्याययन्त्येते तेजसा तेजसां निधिम्

गन्धर्वाप्सरसश्चैनं नृत्यगेयैरुपासते

सर्पा वहन्ति देवेशं यातुधानाः प्रयान्ति च

भूतानामशुभं कर्म व्यपोहन्तीह कीर्तिताः

विमाने च स्थितो नित्यं कामगे वातरंहसि

गोपयन्तीह भूतानि सर्वाणीहायुगक्षयात्

यथायोगं यथासत्त्वं स एष तपति प्रभुः

पितृदेवमनुष्यादीन् स सदाप्यायेद् रविः

भासते वेदविदुषां नीलग्रीवः सनातनः

स्थानं तद् विदुरादित्यं वेदज्ञा वेदविग्रहम्

करोति नियतं कालं कालात्मा ह्यैश्वरी तनुः

तेषां श्रेष्ठाः पुनः सप्त रश्मयो ग्रहयोनयः

विश्वव्यचाः पुनश्चान्यः संयद्वसुरतः परः

सुपुम्नः सूर्यरश्मिस्तु पुष्णाति शिशिरद्युतिम्

हरिकेशस्तु यः प्रोक्तो रश्मिर्नक्षत्रपोषकः

विश्वव्यचास्तु यो रश्मिः शुक्रं पुष्णाति नित्यदा

शनैश्चरं प्रपुष्णाति सप्तमस्तु सुराट् तथा

वर्धन्ते वर्धिता नित्यं नित्यमाप्याययन्ति च

आदानान्नित्यमादित्यस्तेजसां तमसां प्रभुः

स्थावराञ्जङ्गमांश्चैव यच्च कुल्यादिकं पयः

तासां चतुः शतं नाड्यो वर्षन्ते चित्रमूर्तयः

अमृता नाम ताः सर्वा रश्मयो वृष्टिसर्जनाः

चन्द्रास्ता नामतः सर्वाः पीताभाः स्युर्गभस्तयः

शुक्रास्ता नामतः सर्वास्त्रिविधा घर्मसर्जनाः

अमृतेन सुरान् सर्वांस्त्रिभिस्त्ररिंस्तर्पयत्यसौ

हेमन्ते शिशिरे चैव हिममुत्सृजति त्रिभिः

चैत्रे मासि भवेदंशो धाता वैशाखतापनः

विवस्वान् श्रावणे मासि प्रौष्ठपद्यां भगः स्मृतः