कूर्मपुराणम्

रथस्वनो ऽथ वरुणः सुषेणः सेनजित् तथा

ग्रामण्यो देवदेवस्य कुर्वते ऽभीशुसंग्रहम्

सर्पो व्याघ्रस्तथापश्च वातो विद्युद् दिवाकरः

राक्षसप्रवरा ह्येते प्रयान्ति पुरतः क्रमात्

एलापत्रः शङ्खपालस्तथैरावतसंज्ञितः

कम्बलाश्वतरश्चैव वहन्त्येनं यथाक्रमम्

उग्रसेनो वसुरुचिरर्वावसुरथापरः

गायन्ति विविधैर्गानैर्भानुं षड्जादिभिः क्रमात्

मेनका सहजन्या च प्रम्लोचा च द्विजोत्तमाः

अन्या च पूर्वचित्तिः स्यादन्या चैव तिलोत्तमा

तोषयन्ति महादेवं भानुमात्मानमव्ययम्

सूर्यमाप्याययन्त्येते तेजसा तेजसां निधिम्

गन्धर्वाप्सरसश्चैनं नृत्यगेयैरुपासते

सर्पा वहन्ति देवेशं यातुधानाः प्रयान्ति च

भूतानामशुभं कर्म व्यपोहन्तीह कीर्तिताः

विमाने च स्थितो नित्यं कामगे वातरंहसि

गोपयन्तीह भूतानि सर्वाणीहायुगक्षयात्

यथायोगं यथासत्त्वं स एष तपति प्रभुः

पितृदेवमनुष्यादीन् स सदाप्यायेद् रविः

भासते वेदविदुषां नीलग्रीवः सनातनः

स्थानं तद् विदुरादित्यं वेदज्ञा वेदविग्रहम्

करोति नियतं कालं कालात्मा ह्यैश्वरी तनुः

तेषां श्रेष्ठाः पुनः सप्त रश्मयो ग्रहयोनयः

विश्वव्यचाः पुनश्चान्यः संयद्वसुरतः परः

सुपुम्नः सूर्यरश्मिस्तु पुष्णाति शिशिरद्युतिम्

हरिकेशस्तु यः प्रोक्तो रश्मिर्नक्षत्रपोषकः

विश्वव्यचास्तु यो रश्मिः शुक्रं पुष्णाति नित्यदा

शनैश्चरं प्रपुष्णाति सप्तमस्तु सुराट् तथा

वर्धन्ते वर्धिता नित्यं नित्यमाप्याययन्ति च