कूर्मपुराणम्

नमस्कृत्वाप्रमेयाय यदुक्तं तेन धीमता

पुत्रस्तस्याभवन् पुत्राः प्रजापतिसमा दश

मेधा मेधातिथिर्हव्यः सवनः पुत्र एव च

धार्मिको दाननिरतः सर्वभूतानुकम्पकः

जातिस्मरा महाभागा न राज्ये दधिरे मतिम्

जम्बुद्वीपेश्वरं पुत्रमग्नीध्रमकरोन्नृपः

शाल्मलेशं वपुष्मन्तं नरेन्द्रमभिषिक्तवान्

द्युतिमन्तं च राजानं क्रौञ्चद्वीपे समादिशत्

पुष्कराधिपतिं चक्रे सवनं च प्रजापतिः

धातिकिश्चैव द्वावेतौ पुत्रौ पुत्रवतां वरौ

नाम्ना तु धातकेश्चापि धातकीखण्डमुच्यते

कुसुमोत्तरो ऽथ मोदाकिः सप्तमः स्यान्महाद्रुमः

कुमारस्य तु कौमारं तृतीयं सुकुमारकम्

मोदाकं षष्ठमित्युक्तं सप्तमं तु महाद्रुमम्

कुशलः प्रथमस्तेषां द्वितीयस्तु मनोहरः

तेषां स्वनामभिर्देशाः क्रौञ्चद्वीपाश्रयाः शुभाः

षष्ठः प्रभाकारश्चापि सप्तमः कपिलः स्मृतः

ज्ञेयानि सप्त तान्येषु द्वीपेष्वेवं न यो मतः

वैद्युतौ मानसश्चैव सप्तमः सुप्रभो मतः

आनन्दश्च शिवश्चैव क्षेमकश्च ध्रुवस्तथा

वर्णाश्रमविभागेन स्वधर्मो मुक्तये द्विजाः

अग्नीध्रस्य द्विजश्रेष्ठास्तन्नामानि निबोधत

रम्यो हिरण्वांश्च कुरुर्भद्राश्वः केतुमाहलकः

विभज्य नवधा तेभ्यो यथान्यायं ददौ पुनः

हेमकूटं ततो वर्षं ददौ किंपुरुषाय तु

इलावृताय प्रददौ मेरुमध्यमिलावृतम्

श्वेतं यदुत्तरं वर्षं पित्रा दत्तं हिरण्वते

गन्धमादनवर्षं तु केतुमालाय दत्तवान्

संसारकष्टतां ज्ञात्वा तपस्तेपे वनं गतः