कूर्मपुराणम्

योजनानां सहस्त्रेषु कीर्तनात् पापनाशनी

प्राणांस्त्यजति यस्तत्र स याति परमां गतिम्

तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्ते ऽपुनर्भवाः

धर्मराजं महापापैर्मुच्यते नात्र संशयः

प्रयागे संस्थितानि स्युरेवमाहुर्मनीषिणः

दिवि भूम्यन्तरिक्षे च तत्सर्वं जाह्नवी स्मृता

सिद्धिक्षेत्रं तु तज्ज्ञेयं गङ्गातीरसमाश्रितम्

आस्ते वटेश्वरो नित्यं तत् तीर्थं तत् तपोवनम्

सुहृदां च जपेत् कर्णे शिष्यस्यानुगतस्य तु

इदं पुण्यमिदं रम्यं पावनं धर्म्यमुत्तमम्

अत्राधीत्य द्विजो ऽध्यायं निर्मलत्वमवाप्नुयात्

जातिस्मरित्वं लभते नाकपृष्ठे च मोदते

स्नाहि तीर्थेषु कौरव्य न च वक्रमतिर्भव

तीर्तानि कथयामास पृथिव्यां यानि कानिचित्

पृष्टः प्रोवाच सकलमुक्त्वाथ प्रययो मुनिः

मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति

पप्रच्छुरुत्तरं सूतं पृथिव्यादिविनिर्णयम्

इदानीं श्रोतुमिच्छामस्त्रिलोकस्यास्य मण्डलम्

वनानि सरितः सूर्यग्रहाणां स्थितिरेव च

नृपाणां तत्समासेन सूत वक्तुमिहार्हसि

नमस्कृत्वाप्रमेयाय यदुक्तं तेन धीमता

पुत्रस्तस्याभवन् पुत्राः प्रजापतिसमा दश

मेधा मेधातिथिर्हव्यः सवनः पुत्र एव च

धार्मिको दाननिरतः सर्वभूतानुकम्पकः

जातिस्मरा महाभागा न राज्ये दधिरे मतिम्

जम्बुद्वीपेश्वरं पुत्रमग्नीध्रमकरोन्नृपः

शाल्मलेशं वपुष्मन्तं नरेन्द्रमभिषिक्तवान्

द्युतिमन्तं च राजानं क्रौञ्चद्वीपे समादिशत्

पुष्कराधिपतिं चक्रे सवनं च प्रजापतिः