कूर्मपुराणम्

तेषां सान्निध्यमत्रैव तीर्थानां कुरुनन्दन

सा गतिस्त्यजतः प्राणान् गङ्गायमुनसंगमे

ये प्रयागं न संप्राप्तास्त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

मुच्यते सर्वपापेभ्यः शशाङ्क इव राहुणा

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च मुच्यते सर्वपातकैः

आत्मानं तारयेत् पूर्वं दशातीतान् दशापरान्

स्वर्गलोकमवाप्नोति यावदाहूतसंप्लवम्

अवचः सर्वसामुद्रः प्रतिष्ठानं च विश्रुतम्

सर्वपापविशुद्धात्मा सो ऽश्वमेधफलं लभेत्

हंसप्रपतनं नाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम्

यावच्चन्द्रश्च सूर्यश्च तावत् स्वर्गे महीयते

परित्यजतियः प्राणान् शृणु तस्यापि यत् फलम्

आस्ते स पितृभिः सार्धं स्वर्गलोके नराधिप

नरः शुचिरुपासीत ब्रह्मलोकमवाप्नुयात्

कोटिवर्षसहस्त्राणि स्वर्गलोके महीयते

सिद्धक्षेत्रं हि तज्ज्ञेयं नात्र कार्या विचारणा

दिवि तारयते देवांस्तेन त्रिपथगा स्मृता

तावद् वर्षसहस्त्राणि स्वर्गलोके महीयते

मोक्षदा सर्वभूतानां महापातकिनामपि

गङ्गाद्वारे प्रयागे च गङ्गासागरसंगमे

गतिमन्वेषमाणानां नास्ति गङ्गासमा गतिः

माहेश्वरात् परिभ्रष्टा सर्वपापहरा शुभा

द्वापरे तु कुरुक्षेत्रं कलौ गङ्गां विशिष्यते

नान्यत् कलियुगोद्भूतं मलं हन्तुं सुदुष्कृतम्

स मृतो जायते स्वर्गे नरकं च न पश्यति

माघमासे गमिष्यन्ति गङ्गायमुनसंगमम्

प्रयागे माघमासे तु त्र्यहं स्नातस्य तत् फलम्

अहीनाङ्गो ऽप्यरोगश्च पञ्चेन्द्रियसमन्वितः

तावद् वर्षसहस्त्राणि स्वर्गलोके महीयते राहुग्रस्तो यथा सोमो विमुक्तः सर्वपातकैः