अपि दुष्कृतकर्मासौ लभते परमां गतिम्
तथोपस्पृश्य राजेन्द्र स्वर्गलोके महीयते
गङ्गायमुनमासाद्य त्यजेत् प्राणान् प्रयत्नतः
ईप्सितांल्लभते कामान् वदन्ति मुनिपुङ्गवाः
वराङ्गनासमाकीर्णैर्मोदते शुभलक्षणः
यावन्न स्मरते जन्म तापत् स्वर्गे महीयते
हिरण्यरत्नसंपूर्णे समृद्धे जायते कुले
देशस्थो यदि वारण्ये विदेशे यदि वा गृहे
ब्रह्मलोकमवाप्नोति वदन्ति मुनिपुङ्गवाः
ऋषयो मुनयः सिद्धास्तत्र लोके स गच्छति
मोदते मुनिभिः सार्धं स्वकृतेनेह कर्मणा
ततः स्वर्गात् परिभ्रष्टो जम्बुद्वीपपतिर्भवेत्
कर्मणा मनसा वाचा सत्यधर्मप्रतिष्ठितः
सुवर्णमथ मुक्तां वा तथैवान्यान् प्रतिग्रहान्
निष्फलं तस्य तत् तीर्थं यावत् तत्फलमश्नुते
निमित्तेषु च सर्वेषु अप्रमत्तो द्विजो भवेत्
स्वर्णशृङ्गीं रौप्यखुरां चैलकण्ठां पयस्विनीम्
तावद् वर्षसहस्त्राणि रुद्रलोके महीयते
आर्षेण तु विधानेन यथा दृष्टं यथा श्रुतम्
बलीवर्दं समारूढः शृणु तस्यापि यत्फलम्
सलिलं च न गृह्णन्ति पितरस्तस्य देहिनः
यथात्मना तथा सर्वान् दानं विप्रेषु दापयेत्
निष्फलं तस्य तत् तीर्थं तसमाद्यानं विवर्जयेत्
आर्षेण तु विवाहेन यथा विभवविस्तरम्
उत्तरान् स कुरून् गत्वा मोदते कालमक्षयम्
सर्वलोकानतिक्रम्य रुद्रलोकं स गच्छति
लोकपालाश्च सिद्धाश्च पितरो लोकसंमताः
हरिश्च भगवानास्ते प्रजापतिपुरस्कृतः
प्रयागं राजशार्दूल त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्
तुल्यं फलवाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः