कूर्मपुराणम्

यमतीर्थं महापुण्यं तीर्थं संवर्तकं शुभम्

नागतीर्थं सोमतीर्थं सूर्यतीर्थं तथैव च

घटोत्कचं तीर्थवरं श्रीतीर्थं च पितामहम्

कापिलं चैव सोमेशं ब्रह्मतीर्थमनुत्तमम्

तदानीं स्थापयामास विष्णुस्तल्लिङ्गमैश्वरम्

मयानीतमिदं लिङ्गं कस्मात् स्थापितवानसि

तस्मात् प्रतिष्ठितं लिङ्गंनाम्ना तव भविष्यति

गन्धर्वतीर्थं परमं वाह्नेयं तीर्थमुत्तमम्

चित्राङ्गदेश्वरं पुण्यं पुण्यं विद्याधरेश्वरम्

सारस्वतं प्रभासं च भद्रकर्णं ह्रदं शुभम्

हिरण्यगर्भं गोप्रेक्ष्यं तीर्थं चैव वृषध्वजम्

त्रिलोचनं महातीर्थं लोलार्कं चोत्तराह्वयम्

शुक्रेश्वरं महापुण्यमानन्दपुरमुत्तमम्

न शक्यं विस्तराद् वक्तुं तीर्थसंख्या द्विजात्तमाः

उपोष्य तत्र तत्रासौ पाराशर्यो महामुनिः

जगाम पुनरेवापि यत्र विश्वेश्वरः शिवः

उवाच शिष्यान् धर्मात्मा स्वान् देशान् गन्तुमर्हथा

वासं च तत्र नियतो वाराणस्यां चकार सः

भैक्षाहारो विशुद्धात्मा ब्रह्मचर्यपरायणः

भ्रममाणेन भिक्षा तु नैव लब्धा द्विजोत्तमाः

विघ्नं सृजामि सर्वेषां येन सिद्धिर्विहीयते

प्रादुरासीत् स्वयं प्रीत्या वेषं कृत्वा तु मानुषम्

गृहाण भिक्षां मत्तस्त्वमुक्त्वैवं प्रददौ शिवा

इह क्षेत्रे न वस्तव्यं कृतघ्नो ऽसि त्वया सदा

उवाच प्रणतो भूत्वा स्तुत्वा च प्रवरैः स्तवैः

एवमस्त्वित्यनुज्ञाय देवी चान्तरधीयत

ज्ञात्वा क्षेत्रगुणान् सर्वान् स्थितस्तस्याथ पार्श्वतः

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन वाराणस्यां वसेन्नरः

श्रावयेद् वा द्विजान् शान्तान् सो ऽपियातिपराङ्गतिम्