कूर्मपुराणम्

ते यान्ति तत् परं स्थानं नात्र कार्या विचारणा

अर्चयन्ति महादेवं मध्यमेश्वरमीश्वरम्

एकैकशः कृतं विप्राः पुनात्यासप्तमं कुलम्

यत् फलं लभते मर्त्यस्तस्माद् दशगुणं त्विह

उवास सुचिरं कालं पूजयन् वै महेश्वरम्

जगाम भगवान् व्यासो जैमिनिप्रमुखैर्वृतः

विश्वरूपं तथा तीर्थं तालतीर्थमनुत्तमम्

स्वर्नोलं च महातीर्थं गौरीतीर्थमनुत्तमम्

जम्बुकेश्वरमित्युक्तं धर्माख्यं तीर्थमुत्तमम्

नारायणं परं तीर्थं वायुतीर्थमनुत्तमम्

यमतीर्थं महापुण्यं तीर्थं संवर्तकं शुभम्

नागतीर्थं सोमतीर्थं सूर्यतीर्थं तथैव च

घटोत्कचं तीर्थवरं श्रीतीर्थं च पितामहम्

कापिलं चैव सोमेशं ब्रह्मतीर्थमनुत्तमम्

तदानीं स्थापयामास विष्णुस्तल्लिङ्गमैश्वरम्

मयानीतमिदं लिङ्गं कस्मात् स्थापितवानसि

तस्मात् प्रतिष्ठितं लिङ्गंनाम्ना तव भविष्यति

गन्धर्वतीर्थं परमं वाह्नेयं तीर्थमुत्तमम्

चित्राङ्गदेश्वरं पुण्यं पुण्यं विद्याधरेश्वरम्

सारस्वतं प्रभासं च भद्रकर्णं ह्रदं शुभम्

हिरण्यगर्भं गोप्रेक्ष्यं तीर्थं चैव वृषध्वजम्

त्रिलोचनं महातीर्थं लोलार्कं चोत्तराह्वयम्

शुक्रेश्वरं महापुण्यमानन्दपुरमुत्तमम्

न शक्यं विस्तराद् वक्तुं तीर्थसंख्या द्विजात्तमाः

उपोष्य तत्र तत्रासौ पाराशर्यो महामुनिः

जगाम पुनरेवापि यत्र विश्वेश्वरः शिवः

उवाच शिष्यान् धर्मात्मा स्वान् देशान् गन्तुमर्हथा

वासं च तत्र नियतो वाराणस्यां चकार सः

भैक्षाहारो विशुद्धात्मा ब्रह्मचर्यपरायणः