कूर्मपुराणम्

पुरी वाराणसी तेभ्यः स्थानेभ्यो ह्यधिकाशुभा

व्याचष्टे तारकं ब्रह्म तत्रैव ह्यविमुक्तकम्

एकेन जन्मना देवि वाराणस्यां तदाप्नुयात्

यथाविमुक्तादित्ये वाराणस्यां व्यवस्थितम्

तत्रैव संस्थितं तत्त्वं नित्यमेवाविमुक्तकम्

यत्र नारायणो देवो महादेवो दिवेश्वरः

उपासते मां सततं देवदेवं पितामहम्

वाराणसीं समासाद्य ते यान्ति परमां गतिम्

वाराणस्यां महादेवाज्ज्ञानं लब्ध्वा विमुच्यते

ततो नैव चरेत् पापं कायेन मनसा गिरा

अविमुक्ताश्रयं ज्ञानं न कश्चिद् वेत्ति तत्त्वतः

देव्यै देवेन कथितं सर्वपापविनाशनम्

यथेश्वराणां गिरिशः स्थानानां चैतदुत्तमम्

ते विन्दन्ति परं क्षेत्रमविमुक्तं शिवालयम्

न तेषां वेदितुं शक्यं स्थानं तत् परमेष्ठिनः

तेषां विनश्यति क्षिप्रमिहामुत्र च पातकम्

नाशयेत् तानि सर्वाणि देवः कालतनुः शिवः

मृतानां च पुनर्जनम् न भूयो भवसागरे

योगी वाप्यथवायोगी पापी वा पुण्यकृत्तमः

मतिरुत्क्रमणीया स्यादविमुक्तगतिं प्रति

सहैव शिष्यप्रवरैर्वाराणस्यां चचार ह

जगाम विपुलं लिङ्गमोङ्कारं मुक्तिदायकम्

प्रोवाच तस्य माहात्म्यं मुनीनां भावितात्मनाम्

अस्य स्मरणमात्रेण मुच्यते सर्वपातकैः

सेवितं सूरिभिर्नित्यं वाराणस्यां विमोक्षदम्

रमते भगवान् रुद्रो जन्तूनामपवर्गदः

तदेतद् विमलं लिङ्गमोङ्कारे समवस्थितम्

प्रतिष्ठा च निवृत्तिश्च पञ्चार्थं लिङ्गमैश्वरम्

ओङ्कारबोधकं लिङ्गं पञ्चायतनमुच्यते